Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7427 K.2024/3955

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, sağlık raporunun alınması sürecinde evlilik kararından caydığı on yedi yaş içerisinde bulunan mağdureyi alıkoyarak, birden fazla kez vajinal yolla organ sokarak çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, parasını alarak dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci fıkrası ve altıncı fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri,

aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmadığından aynı maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarıca beraatine;

çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı kamu davası açılmış ise de sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişkiye girmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki haliyle lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddeleri uyarınca teştiden 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Esas ve usule aykırı olarak verilen kararı temyiz ettiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılanlar ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik araştırma ve inceleme yapılarak, delillerin de hatalı değerlendirilmesi suretiyle, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet kararı yerine beraatine karar verilmesi ile suç vasfında da yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılanlar ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki ve Dolandırıcılık Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden 1. Sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan yargılama konusu eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü, dolandırıcılık eylemi yönünden ise aynı Kanun'un 157 nci maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) ve (a) bentleri uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin dolandırıcılık suçu yönünden 02.12.2014 tarihli sorgusunun, reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden ise 26.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Katılanlar ve katılan mağdure vekilinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu yönünden verilen hükme dair suç vasfına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin,26.02.2015 tarihli ve 2014/131 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararında katılanlar ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki ve Dolandırıcılık Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/131 Esas, 2015/52 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,