Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7459 K.2024/2913

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan ceza miktarlarına göre 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci

fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/467 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesi birinci ve ikinci fıkrası,

62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, bıçak gösterdiği iddiasının gerçeği yansıtmadığına, buna dair hiçbir delilin bulunmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden

Dosya kapsamına ve gerekçeye göre sanığın, aniden mağdureye sarılarak yanağından öptüğü mağdurenin buna sinirlenip kalktığı sırada tutarak kucağına oturttuğu, direnmesi üzerine saçlarından tutarak yere düşürüp mağdurenin arkasından sarıldığı,

kendi pantolonunu çıkarıp mağdurenin de eteğini çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin buna rağmen bağırarak evden çıkmak üzere giriş kapısına gittiği, burada arkasından gelen sanığın kapıyı açarak mağdureye tekme vurmak suretiyle evin dışına attığı şeklinde gerçekleşen eylemde 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri nazara alındığında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği,

ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu dikkate alınarak bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenle Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/467 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,