Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7433 K.2023/4996

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiği ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Sanığa ait adli sicil kaydı ile nüfus kayıt örnekleri ve tüm dosya kapsamı incelenip hep birlikte değerlendirildiğinde.

Katılan ...'in kız yetiştirme yurdunda kaldığı ve zaman zaman yurttan kaçtığı, katılanın emniyette verdiği ifadesine göre; olay tarihinde öz annesi olan ve velayetine de sahip bulunan tanık ... 'ın bir süredir birlikte yaşadığı dostu ... ... ile gelip kendisini Çanakkale'de okulun önünde kaçırdığını, Çanakkale ... beldesinde ...'ın kardeşi olan tanık ...'in evinde bir gün kaldıklarını, o evde tanık ...'in birlikte yaşadığı dostu sanık ...'in de olduğunu, bir ara tanık ... mutfakta bulaşık yıkarken sanık ...'in kendisine hiç birşey demeden dudaklarından öptüğünü, ...'i ittiğini, bunun üzerine ...'in başka bir şey yapmadığını,

tanık ...'e durumu anlattığında tanık ...'in sanığa kızdığını, annesine bu konudan bahsetmediğini, bir gün sonra evden ayrıldıklarını beyan ile şikayetçi olduğu, katılanın savcılıkta verdiği ifadesinde, annesi tanık ... ile tanık ...'in pazara gittikleri, kendisinin gitmek istememesi üzerine evde sanık ... ile yalnız kaldıklarını, sanığın bir şey demeden dudaklarından öptüğünü, durumu tanık ...'e söylediğinde sanığa kızdığını, annesi ... ile ...'ın şahit olduklarını ama bir şey demediklerini beyan ettiği, katılanın görevsiz Asliye Ceza Mahkemesi'nde duruşmada verdiği ifadesinde ise;

tanık ...'in uyuduğu esnada sanığın kendisinin üzerine çıktığını, alt iç çamaşırlarını çıkarttığını, üzerinde gidip geldiğini beyan ettiği yine mahkememizin talimatı ile katılanın alınan ifadesinde, annesi ile tanık ...'in pazara gittiğinde sanığın içkili olduğunu, kendisini zorla öpmeye çalıştığını, üzerine çıktığını, tam bir şey yapacağı esnada tanık ...'in geldiğini beyan ettiği, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, sanığın eyleminin nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturma ihtimali bulunduğundan bahisle de dosyanın görevsizlikle mahkememize geldiği anlaşılmaktadır.

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, katılanı evinden gönderdiği için kendisine asılsız iddialarda bulunduğunu beyan etmiştir.

Her ne kadar cinsel istismar suçundan sanığın cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; katılanın yargılamanın her aşamasında farklı, çelişkili beyanlarda bulunması, yine katılanın, yaşanan olayları tanık ...'in bildiğini belirtmesine rağmen, tanık ... tarafından bu beyanın doğrulanmaması, annesi olan tanık ... tarafından da katılanın iddialarının doğrulanmadığı nazara alındığında, katılanın çelişki beyanları dışında, sanığın katılana yönelik cinsel istismar suçunu işlediğine dair, sanığın mahkumiyetine yetecek, kesin ve şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,