Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7529 K.2023/6470

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasal süreden sonra hükmü temyiz etmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan mağdure vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli, 2015/27 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin doktor raporunun, beyanı ile örtüştüğü, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulması gerekirken beraat hükümleri kurulmasının hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında suça sürüklenen çocuk ile 2013 yılı Mayıs, Haziran aylarında sosyal paylaşım sitesinde tanıştığını, iki gün sonra buluştuklarını, suça sürüklenen çocuğun kendisini ... mağaraları denilen yere götürdüğünü, burada zorla tecavüz ettiğini, suça sürüklenen çocuğun, kendisine ait görüntüleri elinde olduğu için adını daha önce vermediğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise; mağdure ile sadece sosyal paylaşım sitesinde sohbet ettiklerini, fiilen bir araya gelmediklerini beyan ettiği anlaşılmakla;

Mağdurenin daha önce aynı mahkemede, aynı suçtan yargılanıp beraatine karar verilen başka bir sanığın yargılaması sırasında, mağdurenin önceki beyanından dönerek, annesi olan şikayetçiye, kendisine cinsel istismarda bulunan kişinin aslında suça sürüklenen çocuk ... olduğunu söylemesi suretiyle soruşturmanın başlatıldığı ancak mağdurenin, başkaca herhangi bir delille desteklenmeyen iddia ve isnatlarının soyut ve çelişkili olduğu, tüm aşamalarda suça sürüklenen çocuğun istikrarlı beyanlarda bulunduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun savunmalarına itibar etme zorunluluğu doğmuş, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik, her türlü şüpheden arınmış, kesin ve açık delil elde edilemediğinden atılı suçlardan beraetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükümlerle ilgili sanık müdafiinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra verdiği dilekçeyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki hükümlerin bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli, 2015/27 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli, 2015/27 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteklerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,