Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7749 K.2023/6349

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 2. (Kapatılan) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/282 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismar suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin rızası olduğuna dair beyanının, evlenmesi nedeniyle bu suçlarla ve kişilerle uğraşmak istememesinden kaynaklandığına, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "... mağdure ...'in yetiştirme yurduna döndükten sonra buradaki psikoloğa herhangi bir konudan ve şikayetten bahsetmediği, daha sonra şikayetçi olduğu anlaşılmış ise de anlatılan oluş şekli itibariyle ... ile birlikteliği yurttan kaçarak onunla buluştuğu ve daha sonra iki gün ... ile birlikte gezdiği,

birinci gün akşamı vukua geldiğini söylediği istismar eyleminden sonra dahi onunla birlikteliğini devam ettirip bir başka eve gidip kaldığı hususları değerlendirildiğinde mağdurenin ... ile rızaen birlikte olduğu ve istismarın kesin olarak saptanmış olmamakla birlikte ve yine yapılmış olduğunun kabulü gerektiği, mağdurenin suç tarihinde 17 yaşında olup 18 yaşından sonra duruşmada alınmış olan ifadesinde de şikayetçi olmadığını ve katılma talebinin bulunmadığını ifade etmiş olması karşısında rızaen meydana gelen eylemin suç oluşturmadığı,

ayrıca suçun herhangi bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlandığının da kabul edilemeyeceği, suça sürüklenen çocuğun ayrıca şüphenin sanık lehine yorumuyla delil yetersizliği nedeniyle..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 2. (Kapatılan) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/282 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,