Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7764 K.2023/5913

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2013/348 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi; olay yerinin suçun işlenmesine uygun olmadığına, tanıkların dinlenmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, intikalin geç, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, adli tıp raporlarının yetersiz olduğuna, hükmün suça sürüklenen çocuk lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Mahkemece; "Sanık ...'ın 2012 yılında 6 yaşında bulunan mağduru onuncu ... tic.isimli işyerine götürüp vücuduna anal yoldan organ sokmak sureti ile cinsel istismarda bulunduğu, mağdurun olayı ailesine anlattığı, mağdurun hazırlık beyanında dükkanın arka tarafına götürüp pantolonunu ve kilodunu çıkarttığını, benim popoma pipisini soktu canım yandı şeklinde beyanlarda bulunduğu, duruşmalarda ise smağdurun canının yandığını ifade ettiği, mağdurun ruh sağlığının bozulduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, bu sebeple sanığın TCK.nun 103/2 maddesi uyarınca organ sokmak sureti ile cinsel saldırı suçundan cezalandırılması gerekeceği sonucuna varılmıştır.

TCK.nun 103/2 nin önceki hali dikkate alınarak 103/2, 103/6 maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, 6545 sayılı yasa ile değişik TCK.nun 103/2 maddesi gereğince yeni uygulamada asgari 16 yıl hapis cezasının öngürüldüğü, TCK.nun 31/2 ve 652 maddesi uyarınca her iki ceza uyarınca neticeten 5 yıly 16 ay hapis cezası olduğu, ancak temel ceza karşılaştırıldığında 6545 sayılı yasa ile değişik 103/2, 103/6 maddesinin önceki halinin 15 yıl hapis cezası gerektirdiğiu, sonraki halinin asgari 16 yıl ceza gerektirdiği bu sebeple önceki halin sanık lehine olduğu sonucuna varılmıştır." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, adli raporlar ile tüm dosya kapsamı nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayinininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2013/348 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,