Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7807 K.2024/1156

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2013/267 Esas,

2015/206 Karar sayılı kararıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerinden dolayı suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası,

62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddenin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu hakkında onama, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tek delilin mağdurun beyanı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna uygun olmadığına ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuk ...'ın ve sanık ...'in savunmaları, orta düzeyde mental reterda olan mağdurun suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında yer ve zaman belirtmeyen, ayrıntı içermeyen anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mağdurun soyut

beyanları dışında her türlü şüpheden uzak mahkumiyeti için yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2013/267 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sanık ... yönünden oy birliğiyle, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... yönünden sayın üyeler ... ve ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan, olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuk ...’ın ve sanık ...’in savunmaları, orta düzeyde mental retarda olan mağdurun suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında yer ve zaman belirtmeyen, ayrıntı içermeyen anlatımları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’in üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mağdurun soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyet için yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülerek kararın bozulmasına ilişkin görüşüne katılmıyoruz.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açıldığı, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın suçlamayı kabul etmedikleri,

Olay tarihinde alınan Osmaniye Devlet Hastanesinin 31/05/2013 tarihli raporunda; mağdurda saat 12 hizasında anal fissür meydana geldiğinin, akut yada kronik fiili livatanın maddi delillerine rastlanmadığının, şahsın fiziksel özellikleri de göz önüne alındığında rıza, tehdit, kayganlaştırıcı madde kullanımında duhul olsa bile maddi bulgu elde edilemeyeceğine ilişkin raporun bulunduğu,

ÇÜTF Çocuk Ruh sağlığı hastalıkları anabilim dalının 09/03/2015 tarihli raporunda; Mağdurun olaydan bağımsız “orta düzey mental retardasyon” tanısının konduğu, maruz kaldığı iddia edilen eylemlerle ilgili olarak kendisini savunamayacak durumda olduğu, “orta düzey mental retardasyon” tanısı nedeniyle, yer, zaman kavramları ve sayılarla ilgili karışıklık veya yanlışlık olabileceği, ancak olmayan bir şeyi olmuş gibi anlatma zeka ile orantılı olduğundan, senaryo oluşturmasının beklenmeyeceği, beyanlarına itibar edilebileceği, kendisine yönelik yapıldığı iddia olunan eylemlerin anlamlarını bilemeyeceğinin belirtilmesi,

Mağdurun annesinin beyanlarında; Olaydan yaklaşık 1 yıl önce yani 2012 yılında oğlunu bağırarak aradığı bir sırada sanık ...’in evinin önünden geçtiğini, önce lambaların yanmadığını, ancak evin önünden bir daha geçtiğinde sanıklardan şüphelendiğinden evin önünde bir daha ... diye bağırdığında ise lambaların yandığını ve pencereden sanığın, oğlu ...’in pantolonunu çekerken gördüğünü, oğlunu alıp ikametine gittiğini, oğlu ...’in hemen banyoya girerek iç çamaşırını ve pantolonunu değiştirdiğini, oğluna ne olduğunu sorduğunda oğlunun ...’ın kendisine tecavüz ettiğini anlattığını, ancak sanıkla uzaktan akraba olmaları sebebiyle olanları aile baskısından dolayı kimseye anlatamadığını, oğlu olan mağdurun yalan söylemeyeceğini belirtmesi,

Sanık ...’in olay tarihinde mağdurun yanında soyunduğunu ancak kendisinin mağduru giydireceği sırada annesinin geldiği yönündeki müştekiyi doğrulayan beyanı, mağdurun samimi ve istikrarlı anlatımı, tarafların aralarında iftira atmalarını gerektirir bir husumet olmayışı, olay tarihinden sonra sanıkların taşınmış olmaları da, hep birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’in ve suça sürüklenen çocuk ...’ın üzerlerine atılı suçları işledikleri kanaatinde olduğumuzdan sayın heyetin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz..

...