Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/7875 K.2023/5077

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2014 tarihli ve 2014/2824 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2. Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2019 tarihli ve 2015/267653 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Süre tutum dilekçesinde usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilen karara karşı gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

B.Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebebi Sanığın mağdureye manevi cebir uyguladığı, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, sanığın hata iddiasının inandırıcı olmadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin dördüncü ve altıncı fıkralarının da tatbik edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece ''Mağdure ...'in 03/12/1999 doğumlu olduğu,sanık ... ile mağdurenin 2013 yılı Nisan ayı içerisinde facebook isimli sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla tanışıp arkadaş oldukları, 2013 yılı Şubat ayında mağdurenin Çorum Merkezde bulunan ...

Ortaokulu 3.sınıfa kayıt yaptırarak bu okulda öğrenim görmeye başladığı, mağdure ile sanık facebook üzerinden tanıştıktan sonra bir müddet cep telefonu ile görüştükleri, ardından sanığın mağdure ile görüşmek istediğini söylemesi üzerine okul çıkışı sanıkla mağdurenin ... okulunun üstündeki ... parkta buluştukları, burada bir müddet oturduktan sonra sanığın parkta bulundukları sırada mağdureye evlerini gösterdiği,

bu şekilde mağdure ile sanığın görüştükten sonra ayrıldıkları, mağdure eve gittikten sonra sanığın mağdureye mesaj atarak ilişkiye girmek istediğini, ilişkiye girerse mağdure ile evleneceğini, mağdureyi sevdiğini ve ailesiyle tanıştırmak istediğini bildirdiği, bu görüşmeden iki gün sonra sanığın mağdureyi evlerine çağırdığı, mağdurenin bu teklifi kabul ederek sanığın evine gittiği, evde sanığın 2-3 yaşlarında olan erkek kardeşinin de bulunduğu,

mağdure ve sanığın birlikte sanığın odasına geçtikleri, mağdurenin mahkememizde tespit edilen beyanlarıyla da açıkca anlaşıldığı üzere herhangi bir zor kullanılmaksızın sanığın mağdureyle rızası doğrultusunda normal yoldan bir kez ilişkiye girdiği, yaklaşık 1-2 hafta sonra sanığın mağdure ile ilişkiye girmek amacıyla kendisini eve çağırdığı, yine evde sanığın küçük kardeşinin bulunduğu,burada zor yada tehdit olmaksızın sanığın mağdureyle rızası doğrultusunda normal yoldan bir kez cinsel ilişkiye girdiği...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Deliller; sanık savunması, mağdure ile annesi olan katılan ...'ın beyanları, tanık anlatımı, Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 28.03.2014 tarihli rapor, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 22.09.2014 tarihli raporu, bilirkişi raporu ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on yedi yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olmakla Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,