Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8116 K.2024/525

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi ve 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilini Temyiz İsteği Sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık hakkında kurulan hüküm, katılan mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları, sanığın müdafii eşliğinde savcılıkta verdiği ifadesinde ikrarda bulunması, sorgusunda tevilli ikrarlarda bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanık ile katılan mağdurenin arasında evlenme yasağı bulunduğu da nazara alınarak sanığın Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR