Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8197 K.2023/5445

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/72 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan davada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Dosyada sanıkların cezalandırılması için yeterli delil olmasına rağmen delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince " Katılan ... ... eşiyle sorunları olması nedeniyle suç tarihinde babasının evinde iken eşinin kendisini almadan gitmesi üzerine kendi beyanına göre babasının evinden ayrılmış, sanıkların kullandığı araca hazırlıkta alınan beyanı nazara alındığında rızası ile binmiştir.

Katılanın hazırlık beyanı nazara alındığında gece evden çıktıktan sonra yaklaşık 45 dakika yürüdüğü daha sonra sanıkların arabasına bindiği görülmektedir, yargılama sırasındaki beyanında da babasının evinden çıktıktan hemen sonra sanıkların yolunu kestiğini bağırdığını ancak arabaya bindirildiğini belirtmiştir. Her iki beyan arasına arabaya binme hususnda çelişki bulunmaktadır.

Yargılama sırasındaki beyanı nazara alındığında katılanın yardım istemesi halinde mevsim ve saat nazara alındığında ailesinin yada komşularının yardıma gelmesi gerekmektedir. Sanıklar katılan ile rızası ile ilişkiye girdiklerini kabul etmektedirler ancak katılan ise ilişkiye girme hususunu kabul etmekle birlikte zorla olduğunu ileri sürmektedir.

Yargılama sırasında katılan sanık ... 'ın elini ısırdığını belirtmektedir, sanık ... doktor raporu nazara alındığında herhangi bir travmatik lezyon bulunmadığı görülmektedir. Katılanın iddiasına göre her iki sanığın diğerinin katılan ile ilişkiye girmesi sırasında elini tuttuğu belirtilse de katılanın kendisine karşı yapılan bu saldırıya ayakları ile müdahale etme imkanı bulunmaktadır.

Bu sebeple katılanın kendini korumak için ayakları ile mücadele etmesi halinde sanıklarda buna ilişkin iz ve emare bulunması gerekmektedir. Doktor raporları nazara alındığında her iki sanıkta da travmatik lezyona rastlanmadığı görülmektedir.

03/08/2013 günü tutulan kamera görüntü çözümleme tutanağı içeriğinden akbulut petrol istasyonuna sanıkların ve katılanın içinde bulunduğu aracın saat:03:05 'te girdikleri ön yolcu koltuğunda oturan bayanın işyerinin lavabosuna yürüyerek tek başına gittiği, 03:12;25 te bayanın tekrar kameranın görüş alanı açısına girdiği aracın yanında bulunan erkek şahısa doğru yürüdüğü, kamera görüntüsünde olan erkek şahsın koltuğuna oturduğu bayanın 03:12;47 de araca rızası ile bindiği tespit edilmiştir.

Bu husus nazara alındığında katılanın kendi rızası ile araçtan inip yine kendi rızası ile araca bindiği görülmektedir. İddiaasına göre saat: 22:00 sıralarında kendisinin zorla kaçırılarak sanayi ye görütülüp cinsel saldırısına uğramasına rağmen yardım isteme imkanı bulunmamakla birlikte herhangi bir yardım talebinde bulunmamış, araca kendi rızası ile binmiştir. Bu hususlar nazara alındığında katılanın kendi rızası ile sanıklar ile cinsel ilişkiye girdiği görülmektedir.

Sanıkların üzerlerine atılı zorla cinsel saldırı suçunu işlediklerine dair cezalandırlmalarına yeterli kesin ve inandırıcı delil dosya arasında bulunmayıp isnat edilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/72 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/72 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararı yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,