Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8429 K.2021/9900

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 08.03.2018 gün ve 2018/2165 Esas, 2018/1749 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece, söz konusu cinsel saldırı eyleminden dolayı mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespitinde zorunluluk bulunduğu gözetilerek rapor alma işlemi tamamlanıp, sonucuna göre bu hususta oluşacak tereddütte sanık lehine değerlendirilmek suretiyle belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine bu konuda herhangi bir işlem yapılmaksızın mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek yapılan hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,