Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8487 K.2023/6202

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2019 tarihli ve 14-2015/322813 sayılı, eylemin çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs niteliğinde olduğundan bahisle bozma görüşlü Tebliğnamesi ile dosya Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; mağdurenin 29.08.2014 tarihinde arkadaşını ziyarete gittiği esnada telefonunun çalması üzerine konuşmak için yol kenarına oturduğu, sanığın mağdurenin yanına gelerek sigarasını yakmak için ... istediği mağdurenin "Yok" dediği, sanığın “Ben gördüm sende ateş var” demesi üzerine mağdurenin sanığın sigarasını yakmaya çalıştığı, sigaranın yanmaması üzerine sanığın mağdureden çakmağı alarak sigarasını yaktığı, akabinde mağdureye “Sen Aksaraylı mısın” diye sorduğu mağdurenin evet demesi üzerine sanığın “Ben seni buralarda hiç görmedim” dediği, mağdurenin ... teyzesinin evini göstererek orada oturduğunu söylediği,

sanığın mağdureye “Çok güzelsin seninle konuşabilir miyiz?” dediği, mağdurenin hayır demesi üzerine sanığın “Lütfen konuşalım” dediği, mağdure "Gider misiniz, beni rahatsız ediyorsunuz" demesine rağmen sanığın mağdurenin yanına oturup koluyla temas etmeye çalışarak “Lütfen sadece konuşacağız muhabbet edelim” dediği, sanığın ısrar etmesi üzerine mağdurenin ayağa kalkarak teyzesinin evine doğru yürümeye başladığı, sanığın da mağdureyi 2-3 metre arkasından takip etmeye başladığı,

sanığın peşinden geldiğini gören mağdurenin koşarak teyzesinin binasının bahçe kapısından içeri girip bahçe kapısını kapattığı, sonrasında teyzesinin ziline birkaç kez bastığı, bahçe kapısının açıldığını duyması üzerine zile basmaya devam ettiği, sanığın mağdurenin yanına gelerek kollarından tuttuğu, sırtını kapı ile duvar arasında kalan kısma dayadığı, kendi göğsü ile mağdurenin göğsüne baskı uyguladığı, mağdureyi dudağından öpmeye çalıştığı ancak mağdurenin eğilmesi sebebiyle öpemediği, sanığın bu eyleminin 3-4 dakika kadar sürdüğü,

sanığın sonrasında mağdurenin bağırmasından korkarak kaçtığı, bu esnada mağdurenin açılan kapıdan girerek teyzesinin dairesine girdiği, arkadaşı ... ile camdan aşağı baktıklarında sanığın hala o bölgede dolaştığını gördükleri, bunun üzerine polisi aradıkları, polisin geldiğinde hala orada bulunan sanığı yakaladığı ve akabinde mağdurenin kendisine saldıran şahsın polis tarafından kendisine gösterilen şahıs olduğunu teyit ettiği, bu şekilde sanığın suç tarihinde on yedi yaşında olan mağdureye karşı cebir kullanmak suretiyle basit cinsel istismarda bulunduğu,

sanığın eyleminin süreklilik arz etmesi nedeniyle sarkıntılık boyutunu aştığı kabul edilmiş, suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri göz önüne alınarak sanık hakkında takdiren teşdiden alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayin olunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,