Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8516 K.2024/2414

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Kalkandere Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/166 Karar sayılı kararı ile; sanığın koğuşunda uyumakta olan mağdur ...'ın yanına gittiği, mağdurun üzerinde bulunan eşofmanı sıyırdığı, eliyle mağdurun vücuduna dokunduğu, bunun üzerine mağdurun uyandığı, odaya giren mağdur ...'ın sanığa tepki gösterdiği, sanığın mağdurlar ... ve ...'a yönelik " Kes sesini gebertirim, ikinizide öldürürüm" şeklinde tehditte bulunduğu,

mağdurların olayı anlattıkları diğer mağdurlar ... ve ...'ın sanığa hesap sormaları üzerine sanığın bu mağdurlara yönelik "Yaptıysam yaptım, ulan size ne, hepinizi sinkaf ederim a.k." şeklinde hakarette bulunduğu, mağdur ...'a da bıçakla saldırdığı şeklinde kabul edilen olayda mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl, mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle tehdit suçundan, aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay,

mağdurlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle hakaret suçundan, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüsten, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.03.2019 tarihli ve 14-2015/321662 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEBİ

Sanığın Temyiz İsteği Mağdur ...'ın cinsel saldırı eylemini hemen intikal ettirmediğini, mağdur ...'ın olayla ilgili görgüye dayalı bilgisinin olmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas birden fazla mahkûmiyeti bulunmasına rağmen Mahkemece "Sanığın Adli Sicil Kaydı incelendiğinde mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58/6-7 maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" denilmek suretiyle hangi mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması Yargıtayca düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

2. Düzeltilerek onama sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Tehdit, Hakaret ve Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiş, bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR