Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8539 K.2024/2768

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kasten yaralama suçuyla sınırlı olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesi; kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/104 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası,

35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın cinsel eylemlerini bitirmesi sonrasında başarıya ulaşamamasından kaynaklanan sinir ile katılanı yaraladığının açık olduğu nazara alınarak ayrıca kasten yaralama suçundan da hüküm kurulması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin hükümlerin tatbik edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yerel Mahkeme kararının temyiz edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. O yer Cumhuriyet savcısının kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz istemine göre yapılan incelemede; Mahkemece oluşa uygun kabule göre kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bu suçun nitelikli cinsel saldırı suçunun unsuru olduğu belirtilmesine rağmen bu suçtan dolayı hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

2. Düzeltilerek onama sebebine göre onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın, katılanın evinde bulunduğu sırada onu yere düşürüp pantolonunu çıkarmaya çalıştığı, katılanın kendisine direndiği, bunun üzerine sol el parmaklarında bulunan ve 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dört numaralı cümlesine göre fiilen saldırıda kullanılması nedeniyle silahtan sayılan yüzükleri sağ el parmaklarına takıp katılanın yüzüne yumruk atmaya başladığı, katılanın "Bana bir şey yapmazsan şikayetçi olmayacağım." şeklinde konuşmasının ardından evden çıktığı anlaşıldığından,

nitelikli cinsel saldırı eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde katılanın aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden eylemine son verdiği, 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme düzenlemesi de nazara alındığında;

mevcut haliyle eylemin aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (d) bendi kapsamında kalan cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve katılanın sanığın eylemi nedeniyle ruh sağlığının da bozulduğu gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun değişikliğine göre yapılacak karşılaştırma sonucunda belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Suç tarihinin "04.03.2014" yerine "04.03.2013" şeklinde gösterilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

4. Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmalıdır.

5. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/104 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (B) bendinde yer alan "...sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nın 102/4, CMK’nın 223/2-a maddeleri gereğince BERAATİNE," ibaresi çıkarılarak yerine "...sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak HÜKÜM KURULMASINA YER OLMADIĞINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçuna Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/104 Esas, 2015/165 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutularak 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,