Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8543 K.2024/2765

Sanık ile şikayetçi sanık haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

şikayetçi sanık müdafiinin eski hale getirme talebini de içeren dilekçeyle şikayetçi sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, eski hale iade talebini inceleme mercinin Yargıtay ilgili Dairesinde olduğu, ek kararlarla temyiz talebinin süreden reddine dair verilen kararların hukuki dayanaktan yoksun olduğu,

30.07.2015 tarihli tebligatın usulüne uygun şekilde yapılmaması nedeniyle eski hale getirme talebinin kabulüyle 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin bu nedenle süresinde olduğu ve 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şikayetçi sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kütahya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2014/286 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 29 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.03.2019 tarih ve 14/2015-319701 sayılı onama görüşlü tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Şikayetçi sanık ...'e isnat edilen eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.07.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

2. Sanık ...'a isnat edilen eylemini zamanaşımı süresi yönünden 5237 sayılı Kanunu'nun 86 ncı maddesinin birinci ve üçüncü (e) fıkralarında düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturtuğu belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.07.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

3. Aynı sebeplerle Tebliğnamede onama isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2014/286 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararına yönelik şikayetçi sanık müdafii ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak şikayetçi sanık ile sanık haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,