Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8578 K.2023/6006

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/430 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nazilli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2015 tarihli ve 2015/255 Esas, 2015/228 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdureye yönelik eyleminin ani bir hareketle gerçekleştiği, kalçayı ellediği ve bıraktığı, bu nedenle eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece eksik inceleme sonucu haksız olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdure ile katılanların beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 23.11.2014 tarihinde katılan mağdurenin annesi ve kardeşiyle birlikte Ankara'dan ...'a gelen ...

Turizme ait otobüste yolcu olarak bulundukları, katılan mağdurenin sabaha doğru uyumak amacı ile boş olan koltuklardan birine tek başına geçtiği, otobüste muavin olarak görevli bulunan sanığın da katılan mağdurenin arka çaprazında olan bir yolcuyu yerinden kaldırarak otobüsün ön tarafına gönderdiği, katılan mağdurenin başı otobüsün cam tarafında, ayakları koridora bakacak şekilde uyuduğu, üzerinde tayt ve diz altı çizmenin bulunduğu,

katılan mağdurenin kalçasında bir el hissetmesi ile aniden uyandığı ve annesinin yanına gittiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin yolcu olan katılan mağdure ile sanık olan muavin arasında hizmet ilişkisinin bulunması, sanığın arkada oturan yolcuyu yerinden kaldırarak ön tarafa göndermek suretiyle eylemini kolaylaştırması, katılan mağdurenin yaşı ve uykuda olması nedeniyle kendisini savunabilecek durumda bulunmaması, ortamın karanlık olması gibi etkenler birlikte düşünüldüğünde eylemin sarkıntılık kapsamında kalmadığı belirlenerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Mahkemece "Sanığın otobüs koltuğunda tek başına uyuyan mağdurun kalçasına dokunmak şeklindeki eyleminin yolcu olan mağdure ile muavin arasında hizmet ilişkisinin bulunduğu, sanığın arkada oturan yolcuyu yerinden kaldırarak ön tarafa göndermek suretiyle eylemini kolaylaştırdığı, mağdurenin yaşı ve uykuda olması nedeniyle kendisini savunabilecek durumda bulunmaması,

ortamın karanlık olması gibi etkenler birlikte düşünüldüğünde eylemin sarkıntılık kapsamında kalmadığı" şeklinde karar verilmişse de eylemin Mahkemece kabul edildiği gibi sadece popoya dokunma şeklinde gerçekleştiği ve bu eylemin kısa süreli olduğu ve bunun dışında sanığın başkaca bir eyleminin bulunmadığı, bu nedenle eylem sarkıntılık aşamasında kalmasına rağmen Mahkemece sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Nazilli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2015/93 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,