Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8667 K.2023/7232

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 62 nci maddesi gereğince cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.03.2019 tarihli ve 14-2015/328540 sayılı Tebliğname ile bozma görüşlü olarak Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Mağdurenin beyanlarının soyut olduğunu, sanığın telefonunda müstehcen görüntülerin bulunmasının tek başına suçun işlendiğini göstermeyeceğini, sanığın cep telefonunun bozuk olmasından sonra birine bir şey göstermesinin mümkün olmadığını, mağdure beyanının aksine telefonda fotoğraf değil video bulunduğunu ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince.

"Toplanan deliller, yapılan yargılama, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın daha önceden markete gelip gitmesi nedeni ile tanıdığı çocuk mağdura olay günü cep telefonunda bulunan kadın kişilere ait fotoğraflar gösterdiği daha sonra cinsel ilişki fotoğrafları gösterdiği ve bunları gören mağdur çocuğun olay yerinden kaçarak gittiği ve telefonla 155 polis ihbar hattını arayarak ihbarda bulunması üzerine sanığın yakalandığı ve elkonulan cep telefonu üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda mağdur çocuğun belirtmiş olduğu fotoğrafların cep telefonunda kayıtlı olarak bulunduğu,

Türk ceza Yasasının 103. maddesine göre çocuğa yönelik her türlü cinsel davranışın çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu dikkate alındığında sanığın cep telefonunda bulunan cinsel organının fotoğrafları ile cinsel ilişki görüntülerinin bulunduğu başka fotoğrafları mağdur çocuğa göstermek suretiyle sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sonuç ve kanısına varılarak eylemine uyan Türk Ceza Yasasının 103. maddesini 1. fıkrasının 2. cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarında olay günü sanığın cep telefonunda bulunan cinsel içerikli fotoğrafları kendisine gösterdiğini beyan etmesi ve Mahkeme kabulünün de sanığın cep telefonunda bulunan cinsel organının fotoğrafları ile cinsel ilişki görüntülerinin bulunduğu başka fotoğrafları mağdureye göstermesi şeklinde olup mevcut haliyle fiziksel temasın gerçekleşmemesi nedeniyle eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2015 tarihli ve 2015/89 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,