Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8753 K.2023/5361

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesindeki mevzuata göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.04.2019 tarihli ve 14-2015/330316 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, mağdurenin şikayetçi olmadığına, iftiraya uğradığına, suçu işlemediğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi. "Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, müşteki ... ...'ın kuzeni olan ...'ın 2004 yılında ...

Anadolu Lisesinde mezun olduğu ve ... ilçesinde dershaneye başladığı, aynı zamanda ...'da bir kafede çalışmaya başladığı, kafede çalıştığı sırada sanık ile tanıştığı, sanığın işyerinde elemana ihtiyacı olduğunu söyleyerek ...'a çalışmak isteyip istemediğini sorduğu, ...'ın sanığın iş teklifini kabul ederek sanığın işyerinde çalışmaya başladığı, müşteki ...'nın ise olay tarihlerinde üniversite sınavlarına hazırlandığı, kardeşi ile birlikte ailesinden ayrı ... ilçesinde kaldığı, ...'ın sanığın işyerinde çalışması nedeniyle bu işyerine gidip geldiği,

2006 yılında bir gün gece müştekinin, evinden dışarıya çıktığı, işyerinin önünde sanıkla karşılaştıkları ve ayaküstü sohbet ettikleri, sanığın ...'ın evine gittiğini söyleyerek müştekiyi davet ettiği, müşteki ile sanığın ...'ın yanına gitmek üzere sanığın arabasına bindikleri, yolda ilerlerken sanığın ...'ın evine giden yoldan çıkarak ... dışına doğru arabayı sürdüğü, müştekinin nereye gittiklerini sorması üzerine biraz sohbet etmek istediğini söylediği, yolda giderken de ...'la ilgili sorular sorduğu,

bu sırada da gizlice müştekinin konuşmalarını kaydettiği, daha sonra müştekiye 'sen kuzenin hakkında nasıl böyle konuşursun' diyerek baskı yaptığı, bir yandan da aracı ıssız bir yere sürdüğü ve durdurduğu, müştekiye, ses kaydını silebileceğini, ancak bazı ihtiyaçlarının olduğunu, kendisi ile birlikte olursa kayıtları sileceğini söylediği, müştekinin kabul etmediği ancak sanığın eşi ile aralarında sorunlar olduğunu ve bazı şeylere ihtiyaç duyduğunu söyleyerek müştekinin üzerine doğru gelmeye başladığı, bunun üzerine müştekinin arabadan çıktığı, sanığın da arkasından indiği,

arabanın dışında müştekiyi ikna etmeye çalıştığı, müştekinin gitmek istediğini söyleyerek tekrar arabaya bindiği, sanığın da ardından arabaya binerek müştekiyi zorla dudaklarından öpmeye başladığı, müştekinin sanığı ittirmesi ve direnmesi üzerine eyleminden vazgeçtiği ve tekrar ...'a getirdiği,

sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği anlaşılmış, her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de müştekinin iddianameye konu olayı Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/180 esas sayılı dosyasının yargılamasına konu eylemleri anlattığı sırada anlattığı, o dosyada da sanığın mağdurun nescafesine uyuşturucu madde koyması ve diğer birtakım eylemleri nedeniyle cezalandırıldığı, müştekinin o tarihe kadar sanıkla arasında herhangi bir husumet bulunmadığı ve iftira atmasını gerektirir bir nedenin de olmadığı,

yine müştekinin eğitim durumu, yaşı ve konumu gereği böyle bir olayı yaşamamış olması durumunda bu şekilde bir isnatta bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu haliyle sanığın cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği kanaatine varılmış, sanığın sabit görülen çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması yoluna gidilmiş, sanık ile müşteki arasında TCK.nın 103/3.maddesinde belirtilen bir hizmet ilişkisi veya yakınlık derecesi bulunmadığından hakkında TCK.nın 103/3.maddesi uygulanmayarak aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

2. Mahkemece sanığın kabul edilen eyleminin sarkıntılık aşamasında kaldığı anlaşıldığından bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/336 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,