Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8848 K.2023/5117

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli, 2015/62 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği; dosya kapsamındaki delillere göre beraat kararı verilmesinin hukuksuzluk olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü;

"Sanık ... ... hakkında "2012 yılı içerisinde belirli olmayan bir tarihte Adapazarı ilçesinde onbeş yaşından küçük mağdur ... okuldan çıkmış eve giderken aldığı çiğköfteyi sokakta yerken yanına gelip "o tatlı boğazın yanmıyormu" dedikten sonra eli ile boğazına dokunup elini yavaşça göğüslerine götürüp ellediği, bu olay üzerine evine kaçan mağdureyi cep telefonundan aradığı, telefonu açan mağdureye konuşma sırasında rüyasında annesi ile babasını banyoda çıplak gördüğünü, kendisinin de çıplak olduğunu, kendisinin eve gelip yatağa götürdüğünü, "istersen birlikte yapalım" dediği, bu şekilde mağdureye cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu;

bu olay nedeni ile mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu" belirtilerek çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK nun 103/1-6 maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın suçlamaları kabul etmediği, mağdurenin iddia edilen olay tarihinden iki yıldan uzun bir süre sonra ortaya çıkan soyut şikayeti dışında mahkumiyete yeterli derecede güvenilir ve kesin nitelikte bir delilin bulunmadığı,

mağdurenin travma sonrası stres bozukluğu olduğu yönündeki adli raporun da iddia edilen eylemle şikayet tarihi arasında geçen uzun süre karşısında hükme yeter derecede olmadığı anlaşılmakla sanığın müsnet suçu işlediği sabit görülmediğinden 5271 sayılı CMK nun 223/2e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli, 2015/62 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,