Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8882 K.2023/8158

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2011/244 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Yapılan yargılama ile yukarıda belirtilen tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda.

Suç tarihinde 9 yaşında olan katılan ...'in tek başına sokakta bulunduğu sırada, katılanın ev sahibinin oğlu olan SS Çocuğun bisikletiyle yanına yaklaştığı, katılana bisiklete binmeyi teklif ettiği, katılanın kabul etmemesi üzerine onu zorla bisiklete bindirerek suç yeri adresindeki hiper marketin arkasındaki boş arazide bulunan bir kamyonun kasasına zorla bindirdiği, korkutmak amacıyla yumruk attığı, daha sonra hem kendisinin hem katılanın pantolonu ve çamaşırını çıkardıktan sonra cinsel organını katılanın anüsüne sokmak suretiyle organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği,

daha sonra katılanı evine yakın bir yere bıraktığı, olay günü akşamı katılanın annesinin katılan ...'in çamaşırlarını değiştirirken kan görmesi üzerine katılanı hastaneye götürdüğü, bu şekilde cinsel istismara maruz kaldığının anlaşıldığı,

katılanın ilk olarak tanımadığı bir şahsın poposuna yumruk attığı, bu nedenle kanama olduğunu söyleyerek olayı gizlemeye çalıştığı fakat daha sonra olayı anlattığı, SS Çocuğun yakalandıktan sonra benzer şahıslar arasında katılana gösterilmek suretiyle canlı teşhise sokulduğu ve katılanın SS Çocuğu teşhis ettiği, böylece SS Çocuğun üzerine atılı 15 yaşından çocuğa cebir kullanarak organ sokmak suretiyle cinsel istismar, cinsel saikle çocuğun cebir kullanarak hürriyetinden yoksun kılnması suçlarını işlediği yukarıda belirtilen delillerle anlaşılmıştır.

SS Çocuk hernekadar atılı suçu işlemediğini, katılanı sadece sokakta tek başına görünce başına birşey gelmesin diye alıp apartmana getirdiğini atılı suçu işlemediğini savunmuş ise de, SS Çocuğun bu beyanının mevcut delil durumuyla örtüşmediği, katılanın SS Çocuğun üzerine asılsız suç atımını gerektirecek herhangi bir husumetin iddia yada ispat edilmediği, ayrıca SS Çocuktan alınan kan örneğinin katılanın olay sırasında giydiği iç çamaşırından elde edilen vücut sıvısı ile genotip ayniyetin bulunduğu nazara alındığında SS Çocuğun savunmasına itibar etmek mümkün olmamıştır" gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2014 tarihli ve 2011/244 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,