Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/8947 K.2022/11987

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Karar başlığında hatalı olarak gösterilen suç tarihinin 09.12.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi takip ederek aparman girişinde yanına yaklaştığı olayda mağdurenin ifadelerinde eylemle ilgili olarak ''cinsel organını gösterdi, sarılmaya çalıştı'' beyanından, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin vücuduna bedensel temasta bulunup bulunmadığının anlaşılmaması karşısında, mağdurenin usulüne uygun duruşmaya katılımının sağlanarak sanığın sarılmaya çalışma eylemi sırasında vücuduna dokunup dokunmadığının netleştirilerek,

sarılma var ise 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesi, yok ise 105. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eylemin aynı Kanunun 102. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçu olduğu kabul edilip yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin geçerli olmayan şikayetten vazgeçme beyanı dikkate alınmak suretiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kısa kararda TCK'nın 105. maddesinden, gerekçeli kararda ise aynı Kanunun 102. maddesinden düşme kararı verilmek suretiyle kısa karar ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun karar celsesinde reşit olduğu gözetilmeyip, kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,