Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9000 K.2024/2590

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, ikinci eşi olan katılanın önceki evliliğinden olup aynı evi paylaştıkları üvey kızı olan mağdureyi, ikametlerinde iken baş başa kaldıkları sırada kollarından tutarak elini tişörtünün içine sokmaya, kendisini ittirmesi sonrasında bu kez iki bileğinden tutup öpmeye çalışırken katılan ile çocuğunun eve gelmesi üzerine eylemine son vermesiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu; bu olaya müteakip ...... numaralı telefonundan mağdurenin kullandığı ... ... nolu telefona saat 20.07 'de 'seni s..rim'.

21.49 'da 'Ya.. a.. sokayım' ve 21.52 de 'A... yalayım' şeklinde üç adet.

22.11.2012 günü de saat 07.50 de 'Ağzına y... sokayım' şeklinde bir adet mesaj göndererek cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ile aynı Kanun 'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 53, 58/6-7 inci maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/184 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında;

a) Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki, 5237 sayılı Kanun’un, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollaması ile 103 üncü maddenin birinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları ile aynı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Cinsel taciz suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği a) Usul ve Kanuna aykırı karar verildiğine, b) Delillerin takdirinde sanık aleyhine yanılgıya düşülerek mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, c) Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden mahkûmiyet hükmü tesis edildiğine, d) Mağdurun ve katılanın çelişkili beyanlarına itibarla, bu çelişkilerde giderilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiğine, e) Cinsel taciz suçundan verilen kısa süreli cezanın seçenek yaptırıma çevrilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğu ile koşulların oluşmamasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbiki sureti ile fazla ceza tayin edildiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında Cinsel Taciz Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu telefonun mesaj çekmek sureti ile gerçekleştirdiği eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.05.2015 tarihli mahkûmiyet hükümleri olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yılık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Zamanaşımı nedeniyle hükümlerin bozulmasının gerekmesi karşısında, Tebliğnamede farklı gerekçelerle onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Olayın intikal şekli, sanığın savunması, annesi ile evlenmesine razı olmaması nedeni ile sanıkla aralarında önceye dayalı ailevi sorunlarının da bulunduğu anlaşılan mağdurenin aşamalarda verdiği beyanları, Menemen 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/207 Esas sayılı dava dosyası, tespiti yapılan mesajların öncesi ve sonrasında karşılıklı iletişimlerinin bulunduğu anlaşılan bilirkişi raporu, tanık Şahin'in beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, müşahhas olaya yönelik sübuta ilişkin delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı ile, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında Cinsel Taciz Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/184 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/184 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararına kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,