Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9085 K.2024/4680

Sanık hakkında, suç tarihinden 10 gün öncesinde gerçekleştiği iddia olunan eylemi nedeni ile çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, dava zamanaşımı süresi içerisinde bu hususta Mahkemece karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, aralarında gönül ilişkisinin bulunan ve ailesinden habersiz olarak 03.10.2015 tarihinde evinde kalan mağdureye, suç tarihinde ve on gün öncesinde iki kez cebir, tehdit, hile veya iradesini etkileyen bir nedene bağlı olmaksızın vajinal yolla organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 103/2 ve aynı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 63 ve 53. maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında,

çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden sanığın beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde ve hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek mağdurenin yaşı, fiziki görünümü de dikkate alınmak sureti ile hata hükümlerinin tartışmasız bırakılması, koşulları oluşmasına rağmen de 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinin uygulanmaması sureti ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve saire ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı olan kararı temyiz ettiğini ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan raporların içerikleri, tanık ifadesi, sanığın aşamalardaki savunmaları, mağdurun aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak,

On altı yaşında olarak bildiği ve halen kendisi ile evlenmek istediğini belirttiği mağdure ile anlaşarak ailelerinin evlenmelerine izin vermeleri için cinsel ilişkiye girdiklerine dair beyanda bulunduklarını belirten sanığın savunmaları ile mağdurenin beyanları karşısında, sanık hakkında karar yerinde 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışmasız bırakılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden; Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/158 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,