Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9467 K.2023/6434

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli, 2014/495 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.05.2019 tarihli ve 14-2015/389561 sayılı, kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarının samimi olduğuna, sanığa isnat edilen suçun sabit olduğu ve cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurenin sanığın işlettiği bakkal dükkanına çikolata ve şeker almak üzere gittiği, bu sırada sanığın mağdurenin arkasına geçerek pantolonunu ve taytını indirdiği ve kilotunu indirmeye çalıştığı ancak mağdurenin kilotunu çektiği ve bu sırada sanığın elini ısırdığı esnada yere düşmesi neticesinde belini çarptığı, ayağa kalkarken pantolonunu çekerek kapı kilidini çevirmek suretiyle kapıyı açarak kaçtığı iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında;

sanığın aşamalarda verdiği savunmalarında istikrarlı şekilde üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, mağdurenin henüz beş, altı yaşlarında olup beyanlarının çelişkili ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı, hazırlık beyanında kapının kilitli olduğunu ve kendisinin açtığını söylemesine rağmen Mahkeme huzurunda alınan beyanında kapının kilitli olmadığını söylediği, henüz beş, altı yaşında olan mağdurenin kilitli olduğu söylenen sanığın dükkanından kaçmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, Mahkeme huzurunda sosyal hizmet uzmanı olarak dinlenen bilirkişinin beyanları, katılan annenin olayı görmediği,

sanığın müsnet suçları işlediğine dair, dosya kapsamı itibariyle her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle hakkında beraat kararları verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Onama gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede kısmi bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli, 2014/495 Esas, 2015/189 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,