Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9637 K.2023/2472

Katılan mağdure vekilinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hüküm açısından davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Anılan durum haricinde sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/178 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Temyiz İsteminde

Özetle; mağdure ile rızası dahilinde birlikte olduğunu, mağdureyi yanında zorla tutmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Vekili Temyiz İsteminde

Özetle; mağdurenin beyanına göre cinsel birlikteliğe rıza göstermemiş olduğu, rızası dışında sanık tarafından zor kullanılarak birliktelik yaşandığı, rızası dışından yaşanan, hukuka ve kanuna aykırılık teşkil eden iş bu davaya konu olayın 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinde yer alan "Cinsel saldırı" suçunu oluşturduğu, sanığın katılan mağdureye karşı işlemiş olduğu diğer suç olan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ise üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim yapılmaması gerektiği, usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde; "...mağdurun ailesiyle sorunlar yaşadığı bu nedenle suç tarihinde facebooktan tanışıp ara sıra telefon ve internet üzerinden görüştükleri sanığa durumu anlattığı, sanığın teklifi üzerine birlikte kaçmaya karar verdikleri, önce İstanbul da sanığın bir akrabasında bir süre kaldıkları, daha sonra sanığın memleketi olan Kastamonu'ya giderek sanığın akrabasında kaldıkları, sonra tekrar İstanbul'a döndükleri ve yine sanığın akrabasında kaldıktan sonra sanığın tuttuğu eve yerleştikleri, mağdurun ailesinin kendisini aradığının medyadan öğrenmesi üzerine sanığı terk ettiği ve ailesinin yanına döndüğü,

kaçtıkları dönemde mağdurun rızası ile birkaç kere cinsel ilişkide bulundukları, her ne kadar mağdur sanığın tehdidi üzerine birlikte kaçtıklarını ve zorla cinsel ilişkiye girdiklerini belirtmiş ise de, ailesiyle sorun yaşaması üzerine sanıkla kendisinin görüşüp durumu anlattığı, sanığın kendisini ne şekilde tehdit ettiğine dair somut bir beyanda bulunmadığı, aileni bir daha göremezsin ifadesinin mağduru birlikte kaçmaya ne şekilde zorladığının tam olarak anlaşılamadığı gibi sanığın böyle bir ifade kullandığına dair delil bulunmadığı, yine zorla cinsel ilişkiye girdiğine dair delil bulunmadığı,

buna göre sanığın üzerine atılı suçları işlediği anlaşıldığı ve cezalandırılması gerektiği, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, yine suç işleme eğilimine göre şartları oluşmadığından hapis cezasının ertelenmesine ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği anlaşılmış...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda korunan hukuki yararın velinin aile hukukundan kaynaklanan velayet hakkı olup mağdurenin velilerinin kararı temyiz etmemeleri karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmek gerekmiştir.

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükme Karşı Sanık ve Katılan Mağdure Vekilinin, Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İse Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükme Karşı Sanık ve Katılan Mağdure Vekilinin, Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükme Yönelik İse Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/178 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,