Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9763 K.2023/678

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve birer ay ara ile on eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.05.2019 tarihli ve 14-2015/402157 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, telefonunu herkesin görebileceği yerde bıraktığını, mesajların başka şahıslarca çekilmiş olabileceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece.

"İddia, yapılan yargılama, telefon mesaj tespit tutanağı, uzlaşma teklif formları, yakalama, gözaltına alma, sevk ve serbest bırakma tutanakları, katılma kararı, katılanın beyanı, sanığın savunması, nüfus ve adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamı deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın kullanmış olduğu 0 507 ** ** numaralı hattan katılanın kullanmış olduğu 0507 ** ** numaralı hatta mesaj tespit tutanağında belirtilen mesajları gönderdiği, 13.03.2015 tarih saat 22.15 te gönderdiği mesajı 24.03.2015 günü saat 17.27 de tekrar gönderdiği,

bu mesjlarda "... ne zaman adına anacak olsam, aklımdan ne zaman seni geçirsem dudağım titrer, .... seni o kadar çok seviyormuşum ki ...sana o kadar bağlıyım ki ..."şeklinde cinsel taciz içerikli mesaj göndermek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak takdiren asgari hadden cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş, sanığın birden çok mesaj göndermesi nedeniyle hakkında TCK.nun 43 maddesi uygulanmış, sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden ...nun 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, her ne kadar sanık atılı suçu işlemediğini,

mesajları kendisinin göndermediğini savunmuş ise de; mesaj gönderilen telefonun sanık tarafından kullanılması ve sanığa ait olması nedeniyle inkara dayalı cezadan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilmemiş, sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilerek hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık hakkında kurulan hüküm, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasında hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak düzenlendiği, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin belirtildiği gözetilmeden,

2. Sanığın değişik tarihlerde katılana cinsel taciz içeren telefon mesajları göndererek müsnet suçu haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/604 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,