Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9771 K.2023/5376

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2010 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında mağdure Yağmur'a karşı bir kez, mağdure Gökhan'a karşı ise iki kez beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu gerçekleştirdiğinden bahisle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2011/344 Esas, 2013/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İstemi Mağdur çocukların olayın hemen sonrasında sanığın istismar eylemlerini, anneannelerine anlattıkları, aşamalardaki beyanlarıyla da bu anlatımların istikrara kavuştuğu, sanığın beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, Mahkemenin mağdurların muayene raporları ile ilgili eksik yargılama yaptığı, açıklanan nedenlerle sanığın cezalandırılması cihetine gidilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurların anneanneleri ile imam nikahlı olarak aynı evde yaşayan sanığın 12.11.2010 gecesi mağdurlara yönelik mağdurların popolarını okşadığı ve parmağını mağdurların poposuna sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, ayrıca 13.11.2020 tarihinde ise mağdur ...'a karşı aynı eylemini tekrarladığı iddiasıyla sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üç kez ayrı ayrı cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de;

Atılı suçları işlemediği yönünde savunma yapan sanığın savunmalarının aksini kanıtlar nitelikte üzerine atılı suçları işlediğine dair soyut iddiadan başka mahkumiyete yeterli kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak nitelikte delil elde edilemediğinden sanığın atılı eylemlerden dolayı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek verilen beraat hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiş olup, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2013 tarihli ve 2011/344 Esas, 2013/271 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,