Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9813 K.2023/5035

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2015/198 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.05.2019 tarihli ve 14-2015/373911 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında verilen kararın esas ve usul bakımından Kanuna aykırı olduğundan yerel Mahkeme kararının bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "... Sanığa ceza verilebilmesinin temel şartının suçun hiç bir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesi olduğu dikkate alınarak; Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine dair Mahkememizdeki savunması, sanığın annesi olan mağdurun Mahkememizdeki beyanı, iddiaya konu olaya şahit olan herhangi bir kişinin bulunmaması ve tüm dosya kapsamı karşısında; Sanığın savunmasının aksine üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine dair soyut iddia dışında sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin, şüpheden uzak, somut delil elde edilemediğinden..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kovuşturma evresinde katılanla ilgili Adana Dr. Ekrem ...

Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 03.03.2015 tarihli 67971284/150003416 sayılı raporun içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, katılanın dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar yada kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik nitelikli cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı,

eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendini savunup savunamayacağı hususlarında rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/198 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,