Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/9897 K.2024/4482

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2015 tarihli ve 2015/3579 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 109/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

2.Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli, 2015/222 Esas, 2015/207 Karar sayılı kararı ile sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi yanında tutmak suretiyle değişik tarihlerde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı şeklinde kabul edilen olayda, mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 53, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.05.2019 tarihli ve 14-2015/409408 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hata hükümlerinin uygulanması gerektiği, 5237 sayılı Kanun'un 103/2. maddesinin iptal görüşmesi devam ettiğinden bekletici mesele yapılmadığı, sanığın suç işleme kastının olmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın mağdurenin on yedi yaşında olduğunu bildiği yönündeki savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın normatif alana ilişkin değerlendirme olan subjektif nitelikte yaşta hataya düştüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,