Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/10875 K.2023/6818

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/47 Esas, 2014/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kahramanmaraş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2014 tarihli ve 2013/47 Esas, 2014/74 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2021 tarihli ve 2021/1249 Esas, 2021/8447 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın,

cinsel istismar eyleminde bulunduğu sırada mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin olmadığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine Kahramanmaraş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/61 Esas, 2022/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Dosya kapsamına göre sanığın, katılan mağdure ...'a yönelik eylemi nedeniyle atılı suçundan cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2013 tarihli ve 2013/664 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın olay günü şikâyetçi ... ...'e ait tuhafiye dükkanına ...'nın olmadığı bir zamanda giderek dükkanda oturan mağdureler ... ve ...’ye, ...'yı sorduğu, mağdure ...’ı yanına çağırdığı ve yanına gelen mağdurenin sol kolundan tutarak aşağıya doğru çekiştirerek 2-3 metre ileriye götürdüğü, daha sonra mağdurenin ...'ın omzuna dokunarak "benim kadına ihtiyacım var" diyerek sarılmaya çalıştığı, ...'ın direnerek eliyle sanığı iteklemek istediği,

sanık ...'in bu kez ...'ın elini tutarak "bana bir kız ayarlamazsan seni kaçırırım, sana tecavüz ederim, bu okulda okuduğunu biliyorum, gelir seni bulurum" diyerek tehditte bulunduğu, peşinden diğer mağdure ...'yi yanına çağırdığı, yanına gelen mağdure ...’ye, hitaben "bana bir kız ayarla" diyerek tacizde bulunduğu, bu sırada mağdure ...'ın sanığın eline vurarak ondan kurtulduğu ve ... ile birlikte koşarak dükkana girdikleri, kapıyı kapattıkları, 5-10 dk sonra dışarı baktıklarında sanığın gitmiş olduğunu anladıkları, 15-20 dk sonra da dükkana dükkan sahibi şikâyetçi ...'nın geldiği,

... ve ...'nin dükkandan ayrıldıkları, şeklindeki anlatımla sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkeme tarafından yapılan yargılama neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, cinsel istismar eyleminde bulunduğu sırada mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin olmadığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu,

sanığın cinsel eylemle sınırlı olan mağdureye yönelik eylemi dışında başkaca mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı yönünde delil bulunmadığı değerlendirmesiyle sanık hakkında beraat karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş