Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11535 K.2025/287

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, hatalı kabul ve çelişkili delil değerlendirmesinde bulunulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle takdiri indirim nedenlerine, eksik ceza tayinine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sırasında sanığın olay öncesinde mağdurenin on yedi yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması, mağdurenin ise sanığı doğrulayan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre.

İlk Derece Mahkemesince olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu ve mevcut haliyle sanığın cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın mağdureye yönelik organ sokma boyutuna varmayacak şekilde gerçekleşen eylemlerinin isnat edilen suçu oluşturmayacağı gözetilerek söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi