Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/11985 K.2023/629

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2013 tarihli ve 2013/2152 numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu kamu davası açılmasına karar verilmiştir. 2. Çorum Kapatılan

1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2013/744 Esas, 2014/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Çorum Kapatılan

1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2013/744 Esas, 2014/448 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2017/1800 Esas, 2021/3477 Karar sayılı kararı ile suçun sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturması nedeniyle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son cümlesi gereğince bozulmasına karar verilmiştir. 4. Çorum

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın beraatinin gerektiğine, tanığın mağdurenin eşi olup olayı görmediğine, olayı eşinden duyduğuna, tanıklarının dinlenmediğine, mağdure yeniden dinlense doğruları söyleyeceğine, fiil ile ceza arasında orantısızlık olduğuna, sanığın beraati gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın tanık ...'nin resmî nikahlı eşi olduğu, sanık ... ile ...'nin arkadaş oldukları, sanık ve ...'nin telefonla konuşarak ...'nin konutunda alkol almak hususunda anlaşmaları üzerine sanığın bir miktar alkollü içki alarak otomobil ile ...'nin konutuna gittiği, birlikte çay içmelerinin ardından katılan ...'ın yattığı, bir müddet ... ve sanığın alkol aldıkları, ardından ...'nin katılan ...'ı uyandırarak kendilerine meze hazırlamasını istediği,

katılanın meze sofrasını hazırladığı esnada sanığın katılanın elini tuttuğu ve katılana "Seni seviyorum, ben sana hastayım" demesi üzerine katılanın sanığa tokat attığı ve bunun üzerine katılanın eşi ...'nin sanığın ...'in eşine sarkıntılık yaptığını anlaması üzerine aralarında kavga çıktığı, sanığın kapıdan çıkarak kaçtığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanların tanık anlatımı ile doğrulanması, sanığın Muhtar ....’nin de yanlarına geldiğini beyan etmesine rağmen tanık ... tarafından olay günü katılanın evine hiç gitmediğini beyan etmesi, olay öncesinde taraflar arasında bir husumetin bulunmaması nedeniyle sanık müdafiinin sanığın beraati gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Çorum Kapatılan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2013/744 Esas, 2014/448 Karar sayılı kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2017/1800 Esas, 2021/3477 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesinin son cümlesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerekirken mahkeme hükmünde bu hususun gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (3) numaralı bölümünde açıklanan nedenle Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/657 Esas, 2022/606 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra.