Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12443 K.2023/7242

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2008/388 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2008/388 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/1909 Esas, 2015/8344 Karar sayılı ilâmıyla; ''Suç tarihinde onbeş yaşını doldurmayan mağdureyi, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda sanık ...'ın, diğer sanıklar ... ve ...'la ve sanık Mesut'un ise diğer sanıklar ... ve ...'le cinsel ilişkiye girmeleri için temin ederek mağdurenin birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesi eylemlerinde sanıklar haklarında, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak aynı Kanunun 103/2- 6,

43. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iki şer kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini...'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/467 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında tefrik kararı verilerek Bursa

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2022/192 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2022 tarihli ve 9-2022/112526 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin hastanede doğmadığı, bu sebeple devlet hastanesinden alınan sağlık kararı doğrultusunda yaş tashihi yapılmaksızın hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu, ayrıca sanık hakkında mahkumiyete esas delil bulunmadığı için beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında üst sınırdan hüküm kurulması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece.

"Mağdureye sanık ...'ın buluşmak için sürekli baskı yapması üzerine mağdure ...'nin birçok kez evden kaçtığı ve sanık ...'ın çalıştırdığı internet cafeye geldiği, mağdurenin evden kaçıp geldiği zamanlarda sanık ...'ın mağdureyle birçok kez cinsel ilişki kurduğu ve mağdureyi, sanık ... ... ile akrabası olan diğer sanık ... ...'e fuhuş amaçlı olarak pazarladığı, sanıklar ... ... ve ... ...'ün küçük mağdure ile cinsel ilişki kurdukları. mağdurenin bu eylemlerde rızası var ise de 15 yaşından küçük olan mağdurenin rızasının hukuken geçerli bir sonuç doğurmadığı,

mağdurenin evden kaçıp sanık ...'ın yanına geldiği dönemlerde masraflarının bir kısmını da sanık ...'in karşıladığı ...'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. 2. Deliller.

Sanık savunması, dava dışı diğer sanıklar ile mağdure ve babası olan katılan ...'in beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları, İstanbul Adli Tıp Kurumunun yaş incelemesi ve ruh sağlığına ilişkin raporları, adli görüşme tutanakları ile kolluk kuvvetleri tarafından tanzim edilen tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları da dikkate alınıp,

buna uygun şekilde 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenecek temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesi ile yapılacak artırımla bulunacak miktarın 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasına göre tespit edilecek cezaya eklenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR