Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12455 K.2023/3413

Mağdurenin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mağdure vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. Katılan Bakanlık vekili yönünden sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/233 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 13.05.2020 tarihli ve 2020/467 Esas, 2020/455 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dairemizin 01.02.2022 tarihli ve 2021/14490 Esas, 2022/611 Karar sayılı kararı ile özetle "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.09.2022 tarihli ve 9-2022/104659 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ...'ın tanık ...'nın kız arkadaşı olan tanık ...'nın arkadaşı olduğu, sanık ...'nın da tanık ...'nın babası olduğu, sanığın tanık ... aracılığı ile mağdureyle iletişim kurduğu, bu şekilde tarafların telefon ile görüşmeye başladıkları ve suç tarihinde buluştukları, mağdureyi aracına alan sanığın mağdureyi şehir merkezinden uzak ormanlık bir alana götürdüğü, burada mağdureye cinsel söylemlerde bulunarak vücuduna dokunmaya başladığı,

mağdurenin istemediğini söylemesine rağmen mağdureye silah gösterip eylemini devam ettirerek cinsel organını mağdurenin vajinal bölgesine sokmak suretiyle mağdureye cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talep edilmiş ise de ispatı en zor suçlardan olan cinsel suçların sanıklarca kimsenin görmeyeceği yer ve zamanlarda gerçekleştirildiğinin bilindiği, bu nedenle genelde bu suçların tanığının bulunmadığı, eğer kendilerince çekilmiş görüntü veya güvenlik kamerası görüntüsü yoksa taraf beyanları dışında başkaca bir delilin de olmadığı,

bu nedenle taraf beyanlarından birine üstünlük tanınarak değerlendirme yapılması gerektiği, buna göre mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, olayın intikal şekli ve zamanı ile sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi birlikte dikkate alındığında mağdure beyanına üstünlük tanınması için bir neden bulunmadığı, bu haliyle sanığın atılı suçları işlediği hususunda şüphe oluştuğu, ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması olduğu,

şüpheden sanığın yararlanacağı ceza hukukunun genel ilkesinin varlığı, tüm suçların kesin kanıtlarla sübuta ermesi gerektiği, soyut iddia ve kuşkulu kanıtların varlığı halinde suçun sübuta ermeyeceği, bu haliyle sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği anlaşıldığından atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Suç tarihinde on altı yaşında olan mağdurenin 18.11.2019 tarihli celsede şikayetten vazgeçmesi nedeniyle mağdure vekilinin hükmü temyiz etmeye hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. C.

Tebliğname Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyizi yönünden Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararında mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliği ile REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sivas

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/142 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Sivas