Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/12614 K.2023/6621

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2010 tarihli ve 2010/19745 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sincan

2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.11.2010 tarihli ve 2010/1155 Esas, 2010/1199 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin, cinsel saldırı suçunu oluşturabileceğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince yargılanması amacıyla görevsizlik kararı verilmiştir. 3. Dosyanın gönderildiği Sincan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2011 tarihli ve 2011/135 Esas, 2011/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucunda Sincan

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2014 tarihli ve 2014/63 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm açıklanmıştır. 4. Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2014 tarihli ve 2014/63 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.12.2020 tarihli ve 2016/9581 Esas, 2020/5818 Karar sayılı kararı ile özetle; gerekçesiz hüküm kurulduğundan bahisle bozma kararı verilmiştir. 5. Ankara Batı

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/5 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; sanığın eyleminin mağdurenin yaşı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasına girme ihtimali olduğu, bu maddedeki koşulların tartışılmasının Ağır Ceza Mahkemesinin görevinde bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği Ankara Batı

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/63 Esas, 2022/167 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında verilen önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği gözetilerek cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Bahse konu iddianın ortaya atılış biçimi, mağdurenin iddiasını destekleyen başkaca delil bulunmayışı ve tanık olmayışı, sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen inkara yönelik savunması karşısında belirtilen tarihte mağdureye karşı atılı sarkıntılık suçunu işlediği yönünde hakkında mahkumiyet kararı verilmesini gerektirir nitelik ve yeterlilikte, her türlü şüpheden uzak kesin bir delil elde edilememiş olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın asgari hadden cezalandırılması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın olay tarihinde kanunda düzenlenmeyen suçtan cezalandırılmasının, lehine olan suç tarihindeki kanun hükümlerinin uygulanmamasının kanunilik ilkesi ve hakkaniyete aykırı olduğunu, önceki kararlar aleyhe temyiz edilmediğinden sanığın kazanılmış hakkı bulunduğunu, mağdurenin yaşı itibariyle sanığın arkasında bulunduğu tezgaha yetişmesinin ve sürekli müşterilerin girip çıktığı bir ortamda sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mağdure ve annesinin beyanlarında çelişki bulunduğunu ve sanığa iftira attıklarını,

mağdurenin vücudunda olaya ilişkin bulgu tespit edilemediğini, sanığın istikrarlı savunmaları, mağdurenin ve görgüye dayalı bilgisi olmayan annesinin soyut beyanlarından başka delil bulunmadığını, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde on beş-on sekiz yaş aralığında bulunan mağdurenin sanığın işletmekte olduğu markete gittiği, sanığın alışveriş sonrasında kendisine para veren mağdurenin elinden tutarak mağdureye "Çok tatlısın çok şekersin" dediği iddiasıyla cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, olayın hemen akabinde mağdurenin anlatımda bulunduğu annesinin kolluk kuvvetlerine müracaatı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde mağdurenin olayları tüm aşamalarda tutarlı, samimi ve akıcı bir şekilde beyan ettiği, sanık ile arasında önceye dayalı bir husumet bulunmadığı,

bu itibarla sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik ve samimi olmadığı kanaatine varılarak mağdurenin elini okşama şeklindeki eyleminin ani ve kısa süreli olması nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İntikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, savunma ve mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı ile ilgili uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı