Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13040 K.2023/2196

İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/61 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/15024 Esas, 2021/9776 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2016/227 Esas, 2019/489 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası , üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2020/243 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/15024 Esas, 2021/9776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İzmir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/61 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin ve tanıkların beyanları kendi içlerinde ve birbirleri ile çelişkilidir, mağdure yaşça kendisinden ... olan kardeşlerini etkilemektedir, sanık ile tanık ... arasında husumet vardır, mağdurenin ruh sağlığı aile içi ilişkilerden kaynaklı olarak bozulmuştur, tüm bu sebeblerle dosya kapsamında sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığına beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurenin babası olduğu olay tarihleri olan 2005-2013 yılları arasında sanığın mağdurenin cinsel organını göğsünü okşadığı, kendi cinsel organını tutturduğu, yalattığı bu eylemlerin çok kez tekrar ettiği devam eden süreçte mağdure ile anal yoldan ilişkiye girdikleri eylemlerde, dosya kapsamında bulunan deliller.

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlar, Katılanın aşamalarda alınan beyanları, Olay tutanakları, Tanıkların aşamalardaki anlatımları,

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ve tanıkların, aşamalarda alınan kendi içlerinde ve birbirleri ile olan çelişkili beyanları, mağdure hakkında aldırılan adli rapor ve sanık savunması nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR