Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13093 K.2023/3078

Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A) Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde. Sanık hakkında Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2020/306 Esas, 2021/277 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl 3 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyize tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B) Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde . İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorlu

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 Tarihli ve 2020/306 Esas, 2021/277 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında: 1.Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 19 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2.Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan , 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 02.11.2021 Tarihli ve 2021/1685 Esas, 2021/2018 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2022 tarih 2021/16280 sayılı tebliğnamesiyle çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden onama. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2022 Tarihli ek tebliğnamesiyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden temyiz isteminin reddi gereği görüşüyle dosya Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Üst hadden ceza tayinine ve vekalet ücreti istemine ilişkindir. B. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi, sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü : Suç mağduru çocuğun sanığın öz kızı olduğu, tam tarihi tespit edilememekle birlikte 2012 yılında, mağdur çocuk altı yaşındayken sanığın gece vakti önce lavaboda cinsel içerikli videolar izlediği, sonrasında mağdurun yatağına girerek dudaklarından öptüğü, kendisinin ve mağdurun kıyafetlerini çıkartarak cinsel organını kızının cinsel organına sürttüğü, sanığın bu eylemlerini iki-üç günde bir olacak şekilde mağdur çocuk on yaşına gelene dek, 2016 yılına kadar sürdürdüğü,

bu zaman aralığındaki bir kısım eylemlerini de şikayetçi ... evde yokken, mağdur çocuğu zorla yatak odasına götürmek suretiyle gerçekleştirdiği, karşı çıktığında da seni keserim diye söyleyip mağdurenin ağzını kapattığı, sanığın söz konusu bu eylemlerine bir süre ara verdiği, ancak son olarak mağdur çocuk onüç yaşındayken 2019 yılı Ağustos ayında annesinin hastaneye gittiği bir günde, sanığın mağdurenin dudaklarından öpmeye, alt kıyafetini çıkarıp cinsel bölgesine dokunmaya çalıştığı, mağdurenin izin vermediği, mağdurenin sanık babasının bu eylemleri nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu eylemler nedeniyle;

sanık hakkında 2012-2016 yıllarına ilişkin çocuğun cinsel istismarı ve 2019 Ağustos ayında gerçekleşen eylem nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmiştir . B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel istismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddi gerektiği kabul edilmiştir. B.

Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdure beyanları, sanığın cep telefonunda bulunan müstehcen içeriklerin kayıt tarihi ve sanığın müstehcen içerikli sitelere giriş tarihleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Bozma sebebi ve kapsamına göre Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiş; katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A) Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel istismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B) Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/1685 Esas, 2021/2018 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda kanuna aykırı olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE,

başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunun ivedi şekilde mahalline bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi