KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2022/13232 E., 2022/11306 K.
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2022
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine dair
Karar Detayı
278 kelime·1 dk okuma
Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2021 gün ve 2020/259 Esas, 2021/479 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıklardan...’ın beraatine, ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesinde.
Bölge Adliye Mahkemesindeki yargılamada ve inceleme tarihinde reşit olan mağdurenin, karardan sonra 27.05.2022 tarihli dilekçe ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından.
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği gibi gerekçeli kararın tebliğinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, Katılan Bakanlık vekili ile sanık ...’in temyiz istemlerinin incelenmesine gelince.
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ... ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanık ...’ın beraati, sanık ...’in mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,