Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/13782 K.2023/172

Sanık müdafiin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Katılan mağdure vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2022/330 Esas, 2022/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savıcısı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/182 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1320 Esas, 2022/2112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi gerekçesizdir. 2. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ile 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında; mağdure ...'nın ... çıktığı, yaklaşık on dakika sonra müştekinin mağdure ...'nın sesini duymadığı için mağdureye "..." diyerek seslendiği, mağdurdan cevap gelmeyince müştekinin panikleyip oğlu ... ile kızını aramaya başladıkları, akabinde müştekinin yan tarafta bulunan evden mağdurun ''...'' diye seslendiğini duyduğu, müştekinin sesin geldiğini yöne baktığında yan komşusu olan sanığın iç çamaşırlı bir vaziyette kızının yanında olduğunu gördüğü, o sırada sanığın mağdur ...'yı dışarı çıkarmaya çalıştığı, bunun üzerine müştekinin, annesi olan ... ile birlikte bağırarak sanığın evine gittikleri;

o esnada sanığın pantolonunu giymeye çalıştığı, müşteki ve annesinin sanığın evine girmeye çalıştıkları; fakat sanığın evinin kapısını açmadığı, müştekinin kızı olan mağdura olayı sorduğunda mağdur ...'nın kendisine ''Bir daha Ali dedelere gitmeyeceğim, benim oramı sevdi'' diyerek müştekiye cinsel organını gösterdiği, yine mağdurun annesine sanığın cinsel organını kendisine değdirdiğini söylediği,

müştekinin mağdurenin iç çamaşırında kan gördüğünü üzerine mağdurenin iç beden muayenesinin yapıldığı alınan raporda cinsel istismarın belirtilerinin görülmediği ancak mağdurdan alınan ... altı ile sanık ...'dan alınan kan numuneleri üzerinde moloküler genetik inceleme yapılması üzerine hazırlanan Ankara Adli Tıp Kurumunun 14.07.2021 tarihli raporda mağdurun iç çamaşırı üzerindeki lekenin kan olduğu ve sanığın sperminin yapılan incelemede bulunduğu,

mağdurenin kendini tam olarak ifade edememekle birlikte külotlu çorabının çıkarmaya çalıştığını ifade etmesi ve Ankara Adli Tıp Kurumunun 14.07.2021 tarihli raporda mağdurun iç çamaşırı üzerindeki lekenin kan olduğu, sanığın sperminin yapılan incelemede bulunduğu, olay tarihinde dört yaşında olan mağdurun sanığa iftira etmesini gerektirecek bir sebep bulunmadığı hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatiyle beyanlarına itibar edilmediği, her ne kadar mağdurun çamaşırında kan izi tespit edilmiş ise de ... ...

Hastanesinin 28.05.2021 tarihli raporunda mağdurun vücudunda cinsel istismara yönelik herhangi bir bulgunun tespit edilmediği, mağdurun çamaşırlarında sanığa ait spermin bulunduğu, mağdur ve müşteki anlatımlarında da sanığın eyleminin organ ya da sair cisim sokmak suretiyle gerçekleştiğine dair bir ibarenin yer almadığı, dolayısıyla sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin yüzünde verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 08.07.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;

ancak usulüne uygun yapılan tebligata rağmen aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmeştir. B.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanık savunması, adli tıp raporları ve ilk derece mahkemesinin suç vasfına ilişkin gerekçesi yerinde görüldüğünden katılan mağdure vekilinin suç vasfına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) ile gösterilen paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) ile gösterilen paragrafta açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/1320 Esas, 2022/2112 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi