Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14697 K.2023/4483

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2012 tarih ve 2012/21024 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması iddiası ile Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Adana

4. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 07.02.2013 tarih, 2012/389 Esas, 2013/68 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile İzmir Ağır Ceza Mahkemelerine gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2012 tarih ve 2012/21880 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi ve beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması iddiası ile Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Adana

5. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 18.03.2013 tarih, 2012/1125 Esas, 2013/350 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesine tevzi edildiği, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin de 24.05.2013 tarih, 2013/346 Esas, 2013/371 Karar sayılı birleştirme kararı ile dosyaların İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/150 Esas sayılı dosyasında birleştirilmesine karar verilmiştir. 3. İzmir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarih ve 2013/150 Esas, 2014/165 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dairemizin 02.11.2021 tarihli ve 2021/1471 Esas, 2021/8781 Karar sayılı kararı ile hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunulmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma ilamı üzerine İzmir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/178 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekili; mağdurenin hastane doğumlu olduğunu, alınan adli tıp raporunda kemik yaşının nüfus kaydı ile uyumlu olduğunun tespit edildiğini, bu itibarla suç tarihinde yaşının on beşten küçük olduğunun sabit olduğunu, sanığın hukuka aykırı olarak hata hükümlerinden yararlandırıldığını, sanığın hata hükümlerinden yararlanabilmesi için hatanın esaslı hata yani kabul edilebilir hata olması gerektiğini, somut olayda hata halinin uygulanma şartlarının mevcut olmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine ;"...Katılan ...... ......'ın kızı olan 16/11/1997 doğumlu mağdur ...... ...... (......)'nin nişanlısı olan sanık ...... ...... ile birlikte 12/07/2012 tarihinde gezmek amacıyla dışarıya çıktığı, akşamleyin eve geç gelmesi nedeniyle katılan ......'in mağdur ...... ile tartıştığı, sanığın araya girerek ayırdığı, mağdur ile katılanın tekrar kavga etmeye başlaması üzerine sanığın yine kendilerini ayırdığı, bu kez katılanın sanık ile tartışmaya girmesi üzerine sanığın evden ayrıldığı,

sanığın evden ayrılmasından sonra mağdur ......'in de sanığın arkasından evi terk ederek sanıkla buluştuğu, birlikte kaçmak için anlaştıkları ve Adana ilinden trene binerek İzmir iline geldikleri, burada önce bir süre pansiyonda kaldıkları, daha sonra ise ev tutarak karı-koca gibi birlikte yaşamaya başladıkları, sanığın mağdur ...... ile rızası ile birden çok kez cinsel ilişkide bulunduğu ve mağdur ......'in bu cinsel ilişki sonrasında hamile kalarak 15/04/2013 tarihinde doğum yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık ...... ......'nin mağdur ...... ...... (......)'ye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında; sanığın mağdurun 15 yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdurun 15 yaşını bitirmediğini bilemeyebileceği hatasından faydalanması gerektiği, bu durumda sanığın eyleminin TCK'nın 104/1 maddesindeki reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak suçunu oluşturacağı, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurun şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

Sanık ...... ......'nin mağdur ...... ...... (......)'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında; sanığın mağdurun 15 yaşından küçük olduğunu bilmediği yönündeki savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdurun 15 yaşını bitirmediğini bilemeyebileceği hatasından faydalanması gerektiği anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. " gerekçeleriyle sanık hakkındaki hükümleri tesis etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir