Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14847 K.2023/3343

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 14.09.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;

ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, anılan vekilin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak reddi gerektiği anlaşılmıştır. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/165 Esas, 2020/384 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 ile 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/169 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, sanık ile müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulüyle hükmün kaldırılarak sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un,

103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 ile 53 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/169 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.04.2022 tarihli ve 2021/22854 Esas, 2022/3304 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, tanık beyanları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/825 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin, mağdurenin soruşturma ve kovuşturma aşamasında istikrarlı ve ayrıntılı anlatımlarda bulunduğuna, katılan ...'ın mağdurenin beyanlarını doğruladığına, sanık ile mağdure arasında iftira atmasını gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmadığı hususu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın öz kızına yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğini açık olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ve sanığın baba kız olup, bir yıl önce belirlenemeyen tarihlerde, sanığın mağdurenin giysisi üzerinden cinsel organına dokunduğu, ayrıca farklı zamanlarda iki defa elini iç çamaşırına sokarak cinsel organına dokunduğu anlatımıyla sanık hakkında kamu davası açıldığı görülmüştür.

Yargılama neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, tanık beyanları, savunma ile dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı tespit ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 14.09.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan yargılama neticesinde Mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2022/825 Esas, 2022/1149 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya