Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14840 K.2023/746

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/188 Esas, 2014/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2013/188 Esas, 2014/117 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2021/2910 Esas, 2022/4462 Karar sayılı kararı ile sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/331 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteminde özetle: ... ile sanık arasında başka husumet bulunmadığı, mağdurenin bir sebep yokken yaşanan olayı bu şekilde anlatması ve sanık hakkında şikayetçi olmasının olağan olmadığı, yaşadığı olayın mağdureyi etkilediği ifade edilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ve kardeşi ...'ın Eskişehir ilinden Alanya ilçesine otobüs içerisinde seyir halinde olduğu, sanığın da eşi ile birlikte aynı otobüste mağdurenin ön koltuğunda seyahat ettiği, mağdurenin bacaklarını öndeki koltuğa doğru uzatması sonucunda önce sanığın rahatsız olduğu ve mağdurenin bacağını çekmesi için hamle yaptığı, mağdurenin tepki vermemesi üzerine sanığın mağdurenin bacaklarını okşadığı iddia edilen olayda;

mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, otobüs yolculuğunda yanında eşinin olması ve diğer yolcuların olduğu ortamda sanığın isnat edilen eylemi işlemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendindeki yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedenine dayanılarak atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR