Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14919 K.2023/2697

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2015 tarihli ve 2011/214 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Hatay

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2015 tarihli ve 2011/214 Esas, 2015/169 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli ve 2021/11142 Esas, 2022/1195 Karar sayılı kararı ile temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ile artırılmasını gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Hatay

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/206 Esas, 2022/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz İstemi Sanığın mağdur edildiğine, mağdurenin anlatımlarına ve adli tıptan gelen rapora itibar edilerek hüküm kurulmasının hata olduğuna, adli tıp raporunun çelişkili olduğuna nitelikli hal uyarınca cezada artırıma gidilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut delil yokluğu nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi gerekçesinde; ''Olay tarihinde sanığın katılanın evine gizlice girdiği ve o esnada uyuyan katılanın ağzını kapatarak uyandırdığı, katılanın boyun ve gögüs bölgelerinden öptüğü, katılanı, Antakya Devlet Hastanesinin 27/02/2010 tarih 10389 protokol nolu raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı,

katılanın 12/0/2010 tarihli teşhis tutanağına göre eylemi gerçekleştirenin sanık olarak teşhsi ettiği, Ankara Kriminal Polis Labotaruvarı müdürlüğünün 28/10/2010 tarih BYL 10-07708 sayılı uzmanlık raporuna göre katılandan alınan svap örnekleri ile sanığa ait kuru kan örneklerine ilişkin DNA nın uyumlu olduğu, İstanbul Adli tıp kurumu

6. İhtisas Kurulunun 26/10/2014 tarih ve 5812 sayılı raporuna göre olay nedeniyle katılanın ruh sağlığının bozulduğu, bu suretle sanığın cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşılmakla,sanığın eylemine uyan suç tarihi itibariyle lehine olan 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 102/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına,

Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 30.11.2010 tarihli raporda mağdurede oksipital solda 1.5 cm'lik sütüre kesi tespit edilmesi ve mağdurenin aşamalarda sanığın elinde falçataya benzer bir alet gördüğünü beyan etmesi karşısında sanığın eylemini silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirdiği anlaşılmakla hakkında TCK'nın 102/3-d maddesi uyarınca cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın davranışları gözetilerek TCK'nın 62/1 maddesi gereğince cezasında 1/6 indirim yapılarak aşağıdaki şekilde cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 102/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması durumunda, katılanın Ruh sağlığının bozulmuş olması nedeniyle artırım öngörüldüğü, oysa 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikle ruh sağlığı bozukluğunun artırım nedeni olmadığı, bu durumda yeni düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurduğu kanaatine varılarak ayrıca 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik ile TCK'nın 102/4 maddesinin de katılandaki yaralanma dikkate alınarak uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrası TCK 102/1 maddesi uyarınca'' hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay