Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/14980 K.2023/2977

Dilara vekilinin temyiz istemi yönünden; suç ve karar tarihinde on beş yaşından büyük mağdurenin kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/713 Esas, 2020/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında.

Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi uyarınca 7 yıl 6 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının f bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/1075 Esas, 2020/1037 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/16634 Esas, 2022/2350 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamına göre mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı nedeniyle kararın bozulmasına ve sanığın tahliyesine karar verilmiştir. 4. Bozma ilamı üzerine Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/171 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma ilamına uyulup sanığın atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince atılı şuçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın aşamalardaki tevilli ikrarları, görüntü kayıtları ve tanık anlatımlarına göre atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü.

"Mağdur ...'ın suç tarihi itibari ile 17 yaşında olduğu, mağdur ile sanığın ... ilçesinde ikamet ettikleri, olay tarihi olan 02.11.2019 tarihinden iki gün önce yani 31.10.2019 günü instagramda tanıştıkları ve sohbet etmeye başladıkları, sohbet esnasında sanığın aracı olduğunu söylediği, mağdurun da araç sürmeye hevesli olması sebebiyle bu zevkini sanığa bildirdiği, sanığın da mağdura buluşmaları halinde araç sürdürebileceğini söylemesi üzerine mağdurun teklifi kabul ettiği, 02.11.2019 günü saat 10:00-11:00 sıralarında mağdur ile sanığın ... postanesi önünde buluştukları, sanığın olay yerine beyaz renkli Ford Escord marka araçla geldiği,

birlikte araçtan ... ilçesi Toki konutları civarına gittikleri, mağdurun sanığın aracının şoför mahalline geçerek bir müddet araç sürdüğü, akabinde mağduru aracın şoför mahallinden inerek yolcu mahalline geçtiği, sanığın da şoför mahalline bindiği, akabinde sanığın aracı bir yandan sürerken bir yandan elini mağdurun bacağına atarak bacağını okşamaya başladığı, daha sonra tenha bir yere aracı çektiği, ardından araç içerisinde bulunan mağdurun vajinal bölgesine giysisi üzerinden dokunduğu, ardından mağdurun oturduğu ön yolcu koltuğunu yatırarak mağduru öptüğü ve göğüslerini okşadığı,

ardından mağdurun göğüslerini açarak okşadığı bir yandan da cep telefonuna 6 adet mağdurun göğüs fotoğraflarını çektiği, sanığın mağduru ... ilçesinin iç kesimlerine doğru Toki Konutlarının bulunduğu heyelan olan bölgeye götürdüğü esnada yolda heyelan sebebiyle olay yeri civarına giden ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ekibini kontrol etmeye giden ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru tanık ...

Kukur ile karşılaştıkları, mağdurun tanık polis memurunun aracını görmesi üzerine imdat şeklinde yardım isteyerek aracın camına vurduğu, durumu fark eden tanık ...'in sanığın aracına doğru aracını sürdüğü, bunun üzerine sanığın aracı geri vites atarak kaçmaya çalıştığı ancak yolun dar olması sebebiyle duvar dibine sıkıştığı ve kaçamadığı, akabinde sanık polis memurunun sanığı yakaladığı, bu şekilde olayın son bulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık hakkında mağdura karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, Yargıtay

9. Ceza Dairesi bozma ilamında vurgulandığı üzere mağdur beyanlarının aşamalarda çelişkili olması, sanığın kendisiyle ıssız yere araçla gelen mağdurun zımni rızası olduğunu düşünerek mağdurun vücuduna dokunduğunu, eylemi de mağdurun tepki vermesi üzerine kendiliğinden sonlandırdığı nazara alındığında sanığın atılı suçu mağdurun rızası hilafına gerçekleştirdiğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığından sanığın müsnet suçlardan beraatine dair hükümler kurulmuştur."

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Dilara Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Suç ve karar tarihinde on beş yaşından büyük mağdurenin kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda ilk derece mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/171 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/171 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak,