Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15047 K.2023/1545

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2008 tarihli iddianamesiyle ile sanık hakkında mağdure ... (...) ...'a yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Trabzon

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2010 tarihli, 2008/352 Esas, 2010/33 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli, 2010/34 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir. 4. Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli, 2010/34 Esas, 2016/8 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/13453 Esas, 2022/1882 Karar sayılı kararı ile ".. mağdurenin idari soruşturma esnasında müfettişe verdiği 06.03.2007 günlü ifadesinde İlköğretim 6.sınıfa gittiği 2004 yılı Kasım-Aralık aylarında sanığın bakkalına gittiğinde istismara uğradığını,

bunun dışında 7 ve 8. sınıflarda istismar olayının yaşanmadığını belirtmesine karşılık soruşturma ile kovuşturma evrelerindeki beyanlarında farklı olarak 2006 yılı Aralık ayında da sanığın dükkanında sarkıntılıkta bulunduğunu söylemesi karşısında suç vasfının tayini açısından mağdure ...'in hangi tarihler arasında ilköğretim okulu öğrencisi olduğunu gösterir şekilde ilgili kurumdan yazılı bilgi alınıp, ayrıca duruşmada hazır edilerek sanığın kendisine yönelik istismar fiilerinin hangi tarihlerde gerçekleştiği ve son eylem tarihinin ne olduğu hususlarında ifadesi alınıp,

varsa mevcut çelişkiler de giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinden bahisle eksik araştırma ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Trabzon

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli, 2022/175 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında sanığın eylemini 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (765 sayılı Kanun) döneminde işlediğinin kabulü ile zamanaşımı süresinin dolduğunun bahisle aynı Kanun'un 102 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşürülmesi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi suç tarihinin 2007 yılı olup, 5237 sayılı Kanun uyarınca zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; yapılan yargılama neticesinde; katılan mağdure bozma öncesi ve sonrasında alınan tüm beyanlarında; sanığın, kendisine 4. ya da 5. sınıfta okurken dokunmasının olduğunu belirtmiş, sanığın sonraki eylemlerine yönelik çelişkili beyanlarda bulunmuştur. 06.03.2007 tarihinde tanık sıfatıyla müfettişe verdiği beyanında ve 19.12.2008 tarihinde Trabzon

3. Asliye Ceza Mahkemesinde mağdure sıfatıyla alınan beyanında; sanığın, 4-5. sınıfa giderken kendisine cinsel anlamda dokunduğunu, daha sonra bir dokunmasının olmadığını, arkadaşlarına olan dokunmasını ise daha sonradan öğrendiğini belirtmiştir. Katılan mağdure bazı beyanlarda 4-5. sınıftan sonra istismara uğramadığını belirtmesine rağmen, bazı beyanlarında 4-5. sınıftan sonra da istismara uğradığını belirtmiştir.

Katılan mağdurenin bu çelişkili beyanları "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği sanığın lehine kabul edilmiştir. Katılan mağdure, bozma öncesi ve sonrası tüm beyanlarında istikrarlı bir şekilde sanığın, kendisine cinsel anlamda dokunmasının olduğu yılları 4. 5. sınıfa gittiği yıllar olarak belirtmiştir. 29.06.2022 tarihli müzekkereye cevap yazısının incelemesinde, katılan mağdurenin bu sınıflarda okuduğu yılların 2002-2004 olduğu anlaşılmıştır.

Katılan mağdurenin istikrarlı beyanları, 09.07.1992 doğumlu olması ve dosya kapsamı itibari ile sanığın, katılan mağdureye karşı 2002 ya da 2004 yıllarında sarkıntılık düzeyinde cinsel istismar suçunu işlediği sabit kabul edilmiş, 5237 sayılı Kanun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girdiği için sanığın eylemini 765 sayılı Türk Ceza Kanunu döneminde işlediği anlaşılmış, 765 sayılı Kanun'a göre söz konusu suçun üst sınırının 4 yıl olması ve bu suçlarda 5 yıllık bir zamanaşımının bulunması sebebiyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. ...

Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ... Ortaokulu'nun 29.06.2022 tarihli cevabi yazısında; katılan mağdurenin 2002-2003 eğitim öğretim yılında 4. sınıfı, 2003-2004 eğitim öğretim yılında 5. sınıfı, 2004-2005 eğitim öğretim yılında 6. sınıfı, 2005-2006 eğitim öğretim yılında 7. sınıfı bitirdiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak oluşan vicdani kanıya göre suç tarihi ve vasfının belirlenip buna göre de zamanaşımı süresinin değerlendirildiği anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon