Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15067 K.2023/562

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2019/230 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2019/230 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.12.2021 tarihli ve 2021/24127 Esas, 2021/9938 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yeterli delil olmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İnegöl

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna, teşhis işleminin düzgün olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir. 2. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; mahkeme eksik inceleme sonucu beraat kararı verildiğine teşhis işleminin hukuka uygun olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "Olay tarihi itibariyle mağdur ...' in İnegöl ilçesinde bulunan ... isimli parkta okula gitmek için yürüdüğü sırada sanık ...'ın cinsel amaçlı olarak bu mağdura "atla seni götüreyim" demesi üzerine mağdurun olay yerinden uzaklaştığı, bu olaydan bir ay sonra 16.12.2011 tarihinde mağdur ... ile mağdur ...' un aynı yolda yürüdükleri sırada sanığın cinsel amaçlı olarak mağdur ...'e yaklaştığı ve çantasından çektiği,

...' in kaçması üzerine sanığını ilerlemekte olan mağdur ...' un kalçasını cinsel amaçlı olarak eliyle sıktığı belirtilerek sanığın eylemlerinin mağdur ...'a karşı "Çocuğun Cinsel İstismarı" suçunu oluşturduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiş ise de, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği, Yargıtay

9. CD. 2021/24127 E., 2021/9938 K. Sayılı kararında belirtildiği üzere katılan ...’un soruşturma evresinde düzenlenen teşhis tutanağında sanığı elbisesinden teşhis etmesine karşılık duruşma ifadesinde ''...yüzünü tam olarak göremedim, ben bu kişinin sanık olup olmadığını bilmiyorum...'' şeklinde beyanda bulunması, son olayda olay yerinde bulunan diğer mağdure ...'in, mahkeme ifadesinde kendilerine yönelik eylemleri gerçekleştiren kişinin sanık olmadığını belirtmesi,

savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüphe üzerine de cezalandırma yoluna gidilemeyeceği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı suçtan beraatine" şeklinde kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kararda hukuka aykırılık bulunmayıp katılan mağdure vekili ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl