Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/15951 K.2024/1285

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 43 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/100 Esas, 2021/10 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2021/364 Esas, 2021/428 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun aynı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/21226 Esas, 2022/3776 Karar sayılı kararı ile, mağdurun aşamalarda başka delille desteklenmeyen ifadeleri 2016 yılında işlendiği iddia edilen eylemlerle ilgili 2019 yılında müracaatta bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında,

İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığından bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin dosya kapsamı ile sabit olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilerek katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Katılan mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları ile yaşadığı olayları ayrıntılı olarak anlattığına, sanığın katılan mağdura önce sürtünmek suretiyle, sonra da anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğuna, katılan mağduru yaşananları anlatması halinde kendisini ve annesini öldürmekle tehdit ettiğine, şikayette gecikmenin nedeninin sanığın tehditleri olduğuna, sanık ile katılan mağdurun ailesi arasında var olan kira ihtilafı nedeniyle bu tür bir iftirada bulunulmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına,

pedagogun raporunda katılan mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtildiğine, Mahkemenin bu görüşü kararında tartışmadığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/269 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Nevşehir