Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16163 K.2023/3797

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan Bakanlık vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/62 Esas, 2022/169 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanları nazara alındığında sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Süre tutum dilekçesi vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda; iddia, sanık savunması, mağdure beyanı, dosya içerisinde bulunan tutanak ve belgeler ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde.

İddia edilen olayların geçtiği tarihlerde, sanık ...'in, mağdure ...'nin annesi olan ... **** ile nikahsız olarak birlikte yaşadıkları, mağdur ...'nin de annesi ... ve üvey babası sanık ...'le birlikte aynı evde yaşadığı, sanık ...'in babası olan sanık ...'nın da mağdurenin üvey dedesi olduğu, ... ili ... ilçesinde yaşadığı,

"Sanık ...'nın, mağdurun annesi ... ile olaylara tanık olan kardeşi ... ****'ın da evde bulunduğu sırada, kapısını kilitleyerek mağdureyle yalnız kaldıkları esnada, mağdurenin göğüs, kalça ve cinsel organına elbiseleri üzerinden dokunmak, ayrıca cinsel organını mağdurenin anal bölgesine sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, sanık ...'in ise ... ili ... ilçesinde bulunduğu dönemde mağdur ...'ye karşı 2015 yılı Haziran ayında birden çok kez cinsel istismarda bulunduğu" iddia edilmiş ise de.

Sanıkların tüm aşamalarda istikrarlı şekilde suçlamaları kabul etmedikleri buna karşın mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde olayın oluşuna dair anlatımlarında bariz ve ciddi çelişkiler bulunduğu, tanık ...'nın da aşamalarda alınan beyanları arasında çelişkiler bulunduğu, ayrıca olayı doğrudan gören bir tanık bulunmadığı, aşamalarda düzenlenen tıbbi raporların, mağdurenin olay anlatımını ve iddiaları doğrulamadığı, bu şekilde oluşan dosya kapsamında göre; mağdure ve tanık anlatımlarının soyut kaldığı, sanıkların cinsel istismar suçunu işledikleri hususunun kuşkulu kaldığı,

Netice itibariyle, sanıkların üzerlerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işledikleri yönünde mahkumiyetlerini gerektirir yeterlilikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mağdur ... ve yasal temsilcisi ...'nın bozma sonrası yapılan duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdureye tayin edilen zorunlu vekilin de aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmıştır. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Mahkemenin kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Gerekçenin (A) bölümünde açıklandığı üzere mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle ...