Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16520 K.2023/2532

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2013 tarihli ve 2013/614 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2. Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. 3. Hatay

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 2013/48 Esas, 2014/50 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2016/8859 Esas, 2020/4936 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek, sanığın olay günü mağduru dudağından öperek kalçasına dokunması şeklindeki eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alındığında, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur düzenlemesi gözetilerek,

lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir. 4. Hatay

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/427 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. 5. Hatay

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/427 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2021/24385 Esas, 2022/4581 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek,

Mahkemenin bozma öncesi hüküm fıkrasında sanığın duruşmalardaki tutum ve davranışları lehine takdiri hafifletici sebep kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapıldığı belirtilmesine rağmen bozma sonrası hüküm fıkrasında sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki olumsuz davranışları göz önünde bulundurularak anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/176 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurun soyut beyanları dışında şüpheden uzak somut, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığına, suçun işlendiği yerin suçun işlenmesine elverişli olup olmadığı hususunda keşif yapılmadan usul ve kanunlara aykırı olarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna, mağdurun annesi ile komşuluk ilişkisinden kaynaklı husumet nedeniyle sanığa iftira atıldığına ilişkindir. B.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Suçun vasfına, sanığın mağduru hürriyetinden yoksun bıraktığı ve silah taşıdığı bu eylemleri nedeni ile de ceza alması gerektiğine, sanığın alt seviyede ceza almasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine.

"Olay tarihi olan 27.10.2011 tarihinde sanığın suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan 2001 doğumlu mağdur ... *****'e motosikletle gezelim mi dediği, sanığın mağdurun babasının arkadaşı olması nedeniyle ve aynı zamanda komşusu olması nedeniyle sanığı tanıdığı için bu teklifini kabul ettiği, daha sonra sanığın mağduru motorun benzin deposunun olduğu kısma oturttuğu ve motosikletle hareket ettikleri, giderken mağduru kucağına doğru çektiği, mağdurun arkasında bir sertlik hissettiği, daha sonra sanığın mağdurun kalçasını ellediği ve mağdura bira içelimmi diye sorduğu, mağdurun bira içmediğini söylediği,

yaklaşık yarım saat boyunca motorla gezdikleri, mağdurun bakkala gideceğini söylemesine rağmen sanığın mağduru bırakmadığı, motorun üzerinde iken mağduru sıkıştırdığı, dudağından öptüğü, bunun üzerine mağdurun motosikleti sallayarak dengesini kaybettiği ve motorun savrulduğu ve yere düştüğü, bunun üzerine yere düşen motordan kalkan mağdurun olay yerinden kaçtığı..." kabul edilen olayda, 02.12.2013 tarihli heyet raporuna göre meydana gelen bu olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, sanığın eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşmesi nedeniyle eylemlerinin sarkıntılık boyutunda kaldığı değerlendirilerek,

lehe kanun değerlendirilmesi yapıldığı ve sanığın eylemine suç tarihinden sonraki 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemenin uygulandığı ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması hususundaki çelişkiler giderilerek hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay