Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2022/16656 K.2023/3142

Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/3768 Esas, 2021/10430 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/208 Esas, 2014/625 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Anadolu

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/208 Esas, 2014/625 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

9. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/3768 Esas, 2021/10430 Karar sayılı ilamıyla; ''Mağdure ile tanığın aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü metrobüste seyahat eden sanığın, cinsel amaçla yanında duran reşit mağdureye dokunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki karara direnilmesi ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2022 tarihli ve 9-2022/145316 sayılı onama görüşlü Tebliğname'si ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Davanın zamanaşımına uğradığı, tanık anlatımlarının savunmayı teyit ettiği, eksik inceleme ile karar verildiği, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde ... Mahallesi'nde metrobüse binen katılanın vücuduna cinsel amaçla ısrarlı bir şekilde dokunmak suretiyle üzerine atılı cinsel saldırı suçunu işlediği hususunda Mahkemece tam bir vicdani kanaat gelmiş olmakla Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.12.2021 tarihli bozma ilamına uyulmayarak Mahkemenin 09.06.2022 tarihli ve 2022/124 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince direnilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılan ile tanığın aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü metrobüste seyahat eden sanığın, cinsel amaçla yanında duran reşit katılana dokunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiş ve Tebliğname'de onama isteyen düşünceye aynı gerekçeyle iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/3768 Esas, 2021/10430 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.